De waterkruik

De drager gaf als antwoord toen het gezwoeg, van bron en t’rug niet zinloos was ‘t, want kijk dat groen langs 't pad, drupp’lend van zijn rug

Zoetjesaan genieten

Mijn dochter wilde haar er nog op attent maken dat de bovenste helft van het hete water ontbrak.

Tieme is monij

Ik denk wel eens aan Monica, ze was te echt, ja net teveel bewogen

Is die reis een begin, zo veel meer dan vermoeden geen bewijs kan ik bieden, ik vertrouw op die stem

Ik zat toevallig voor de televisie. Toen gebeurde het . . .

Een ruime stand wordt af gehouden en grote angst voor het verkouden

Omzien, klaarstaan voor een ander van toekijker naar medestander

De centjes komen binnenstromen een meter ruim in acht genomen

We moeten samen er voor gaan op afstand van elkaar