Later voor moeder

Grijze haren, in je kamer gaan
met bril en een teevee
Alleen gelaten eenzaam aan
zit niemand er dan mee ?

Uit liefde altijd klaargestaan
totdat het niet meer ging
Nu laten ze je begaan
voor hen een lastig ding

Het leven is niets meer dan zijn
elke dag iets dichterbij
het sterven, verlost van pijn
Die gedachte maakt soms blij

Later zullen ze denken aan
wat jij hebt doorgemaakt
Hoe ‘t einde kwam aan jouw bestaan
hun plichten soms verzaakt

Toch blijf je in hun hele leven
bestaan, als lichtje schijnen
Het is een liefdevol gegeven
dat moeders nooit verdwijnen

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: