Spoken bestaan

Papa, mag ik wat vragen
soms ben ik toch wat bang
een nacht duurt dan zo lang
en spoken blijven plagen

Papa, graag wil ‘k het weten
al is dat niet persee
Ik zit er toch vaak mee
lig te woelen en te zweten

Papa, ik mag geloven
al is dat wel, een raar ding
jij hebt zoveel ervaring
en vertrouwen in hierboven

Pap, wat ‘k graag door wil geven
aan mijn kind, ze is nog klein
dat er altijd spoken zijn
die niets doen, slechts enkel zweven

Pa, misschien heb ik ‘t begrepen
ook als jij er niet meer bent
dat de God die mij ook kent
al lang heeft ingegrepen

Vader, wat u ook voor plan hebt
wat wij kind’ren niet verstaan
U wéét van ons bestaan
zijn zelfs deel van Uw concept

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: