Wie is er bang ? Ik niet. Draai nog kalm een rondje mee.

Angst is maar voor even. Hier zou ik, in navolging van Daniël Lohues, aan toe kunnen voegen, maar spijt is voor altijd. Deze wijze woorden zal ik nooit in twijfel trekken. Hier wil ik het voor nu beperken tot het, “maar voor even”. Er zullen altijd genoeg redenen aan te voeren zijn, om ergens angst voor te hebben. Als we willen slaan, is er in de meeste – zo niet alle – gevallen steeds weer een stok te vinden. Zo wordt er ook in een andere wijsheid gesproken over het bang zijn. “De grootste angst, is de angst voor de angst”.
Soms moet je echter gewoon ergens voor gaan. Een eigenschap die we als kinderen hebben gehad, maar bij het rijpen naar volwassenheid er helaas aan ontgroeid. Er ontwikkeld zich bij velen de onaangename bezorgdheid, af te gaan. Af te gaan als een gieter – wat de functie van een gieter in deze casus betekent ontgaat mij dan wel –

Vrijdag zullen ze, zogezegd, starten met de bestraling. Radiotherapie, klinkt overigens een stuk vriendelijker. Maar dat geheel terzijde.
Vandaag was er een soort van braderie hier in dit kleine dorpje. Dan kom je als vanzelfsprekend bekenden tegen. Hieruit mag u dus concluderen dat er ook af en toe gevraagd wordt hoe het er voor staat. Zoals van mij bekend is, u vraagt en wij draaien. Het voelt niet altijd helemaal terecht van mij, anderen met iets opzadelen waar ze niet op zaten te wachten. Ergens blijf ik het diep van binnen hinderlijk vinden. De aanzet, als in gevraagd worden hoe het nu is, vind ik desondanks doorslaggevend. Er is bij de vrager in de meeste gevallen al bekend dat er iets speelt, wat best wel heftig te noemen is. Vooral dus voor de buitenstaander.

Er is gewoon een afstand tussen gezond zijn en het persoonlijk ervaren van iets als kanker. Een afstand die angstvallig, als een vriend van vroeger die je nooit echt hebt gekend en nu absoluut ver uit je buurt wilt hebben, in stand wordt gehouden. In mijn positie proef ik die vrijheid niet. Enerzijds omdat ik weet waar ik sta. Anderzijds, en misschien slaat dat in uw ogen nergens op, anderzijds omdat ik geen angst heb. Wel met deze verduidelijking dat ik hier enkel duid op mijzelf. Voor de geliefden in mijn directe omgeving heb ik wel een neiging die angst genoemd zou kunnen worden. Het stil liggen op een tafel of bank is vast zonder noemenswaardige problemen op te brengen. De eigenlijke behandeling, het bestralen, zal vast ook geheel pijnloos verlopen.
Weet u wat, al in een eerder verhaal paste ik ook al een onderbreking toe. Ja, later schrijf ik verder. Dan kan ik ook vast iets zinnigers melden over het hele gebeuren.

Dat is dus nu. Vanmorgen een ritje naar Groningen. Had ik me daar ook nog in een afslag vergist. Het leverde mij een tochtje door de stad zelf met vierhonderddrieënvijftig stoplichten die consequent een onderlinge afspraak hebben, dat zodra ze in mijn blikveld verschijnen spontaan op rood te springen. In het meest gunstige geval heel even groen, waardoor de drie auto’s voor mij door kunnen en ik weer stil mocht staan wachten – gunstig voor de anderen dus, maar dat had u vast door – mijn aankomst daar was nog ruim op tijd. Snel maakte ik even gebruik van het toilet, en ging daarna zitten wachten op de plek die mij vorige keer was gewezen – soms weet ik best wel mijn plek – vrij vlot werd mijn naam genoemd. Even later lag ik keurig op de behandelplek. Er zou eerst weer een scan gemaakt worden, met direct de eigenlijke therapie er achteraan.
Mij restte slechts het zo goed mogelijk stil blijven liggen. Ook deze keer kreeg ik weer een steuntje in de knieholten, wat het liggen toch iets meer comfort biedt.

In mijn handen, net als bij de eerdere CT-scan, een ring ter grootte van zo’n vijftien centimeter. Indertijd hebben wij ook zoiets gehad, die gooiden we dan vaak weg. Met als direct gevolg, dat de honden er achteraan renden en dan wegbleven. De bedoeling was dan dat ze de ring weer terugbrachten. Dit keer was het een eenvoudig hulpmiddel om beide handen voor de borst te houden. Desgevraagd werd mij verteld, dat er van meerdere zijden bestraald zou gaan worden. De beide heren die de zaak bedienden verlieten daarna de ruimte, niet voordat ze mij toevertrouwden dat ze mij in de gaten zouden houden door middel van opgehangen camera’s – ik was dus gewaarschuwd – even is daar dan een moment dat je daar kalm ligt te wachten op wat komen gaat.

Hoe beschrijf ik dit toestel ? Misschien het beste met een attractie op de kermis, met dát verschil de de attractie om mij heen draaide terwijl ik daar dus met geknikte knieën en een plastic rondje in beide handen. Er zaten vier uitsteeksels aan het ronddraaiende gedeelte. Van twee daarvan had ik het vermoeden dat ze de eigenlijke bestraling teweeg zouden brengen. Naar de functie van de andere twee kan ik slechts raden. Kan het, als u dat op prijs stelt, volgende keer wel even vragen.
Het zaakje kwam langzaam in beweging, en maakte een rondtrekkende beweging rond de tafel waar ik mij op bevond. Daarbij wat futuristische geluiden voortbrengend, die het effect van een succesnummer in een pretpark bij benadering imiteerden. Na een paar rondjes, met de nodige onderbrekingen waarin vast het bestralen plaatsvond, kwamen de mannen er weer aan. “Het is klaar”, zei één van hen.

“Nee, nog niet meteen afstappen, de tafel moet eerst nog omlaag”. Net als in de kermis, wachten tot het draaien is gestopt. Is er sprake van vermoeidheid door bestralen ?
Het heeft alles natuurlijk wel z’n impact, ook dat kost de nodige energie. Niet dat ik daar bang voor ben.

Het is zoals het is, en het wordt zoals het wordt. En Hij weet er van. Dat is meer dan voldoende. Volgende week nieuwe rondjes. In mijn handen, en om mij heen. Je zou er draaierig van worden. Verdraaid nog aan toe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: