Als ik het dan niet meer (d) acht

Een maand verder.  Wat is een maand ?  Afgelopen zaterdag, mochten wij vieren dat mijn lieve dame en ondergetekende vijfendertig jaar een huwelijkskoppel vormen.
Een zogeheten koralen mijlpaal.  Dat is een hele lange tijd.  Alle lof voor haar die het al zo lang met mij heeft uitgehouden.  Langer dan twee jaar, en al helemaal van langere duur dan een maand.  Uiteraard hebben er nogal wat ontwikkelingen de revue gepasseerd.  Mooie maar ook minder mooie.  Dat zal bij ieder ander ook na een periode van deze lengte gebruikelijk zijn.  Per slot van rekening is het, voor gangbaar menselijk begrip, een aanzienlijke periode.

De laatste tijd, misschien twee á drie weken, heb ik steeds meer het overheersende gevoel dat ik de regie kwijt ben.  Het moge voor zich spreken, dat ik die allicht nooit in handen heb gehad.  Maar ergens had ik de stille hoop en verwachting, dat ik er nog een heel klein beetje aan kon doen.  Heel af en toe was dat ook nog wel eens het geval.
Nu ben ik dat gevoel aan het verliezen.  Ja, ik kan zelf, tot op zekere hoogte, mijn weg die ik gaan wil bepalen.  Toch kan ik er juist niet mijn weg in vinden.

Gistermorgen een goed gesprek gehad bij mijn therapeut.  Wat hij mij vertelde zijn dingen die ik wel weet.  Of in het ergste geval, zou moeten weten.  Het is mij wat dat betreft volkomen duidelijk.  Om het dan nog weer eens uit de mond van een deskundige te vernemen, geeft alleen maar aan dat het wetenschappelijk verantwoord is.
Heb ik dan in mijn voorgaande wijze van (over)leven, die ruim dertig jaar, de zaken verkeerd aangepakt ?  Nu ik hier zo zit te typen, wil ik deze bewering bestrijden.  Althans om, kort door de bocht genomen, te beweren dat ik het fout heb gedaan.

Al in eerdere stukjes heb ik geschreven dat de keuzes die wij maken, gebaseerd zijn op de kennis die wij tot op dat moment bezitten.  Dat is dan voor tweeërlei uitleg vatbaar.
( Mooie uitdrukking die ik ook al heel lang heb willen gebruiken )  Er is kundigheid die wij hebben aangeleerd.  Hetzij door ervaring, hetzij door het ergens bij iemand te hebben afgekeken.  Soms ook doordat wij iets leren.  Wat is een andere uitleg ?  Omdat wij er in ons hoofd, een persoonlijke interpretatie aan toevoegen.  Informatie is één ding.  Het verwerken er van.  Iets wat dan een geheel eigen leven kan gaan leiden.

Neem nou eens de spreuk, of hoe het ook genoemd wordt, “ Acht is meer dan duizend “.  Je hoeft beslist geen hoger wiskundig onderwijs te hebben gevolgd, om te weten dat dit getalsmatig onjuist is.  Bekijk je het echter vanuit het taalkundig opzicht, dan kom je al snel tot een andere conclusie.  Ergens acht op geven, iemand hoog achten of ergens achteloos mee omgaan.  Acht is dus een begrip.  Duizend is dat niet.  Gevoelsmatigheid, geeft zaken een andere dimensie.
Dat is dus wat ik de afgelopen weken heb ondervonden.  Mijn gevoel is nog niet waar mijn hoofd denkt te zijn.  Het heeft ook volgens de vanmorgen gesproken expert, mijn psycholoog, eenvoudigweg met persoonlijkheid te maken.  Mijn persoonlijkheid dus.  Volgens beide kun je iets wat je al vele jaren, in vele gevallen het grootste gedeelte van je leven, gedaan hebt, niet binnen twee jaar veranderen.  Eigenlijk in nog minder gevallen, nooit.  In het mijne dus.  Het is als met een situatie en een handeling.  Als het ene niet aan te passen is, dan moet het andere er aan geloven.  Geloven is iets wat bij mij hoort.  Aanpassen niet.  Mee leren omgaan, als er een weg in vinden, dat is waar het dus op aankomt.

Na een maand van aanrommelen, en weer teveel van mijzelf te vergen, begin ik dat in te zien.  Tegen een burn-out aanlopen is één.  Er prostaatkanker bij krijgen, is vrij ongebruikelijk.  Als ik zo vrij mag zijn dit op deze wijze te duiden.  De hele tijd heb ik dat eerste, onbewust ga ik maar van uit, wat naar de achtergrond verschoven.  Even geparkeerd, zoals ik iemand het eens hoorde noemen.  Inmiddels moet ik erkennen,
dat het niet makkelijk is.  Nu zullen mijn dochters daar dan wel op reageren met mijn eigen woorden.  “Als het makkelijk was pap, dan kon iedereen het “.  Ja, ik weet het allemaal wel.  We gaan weer door.  De eerste maand van afgekeurd zijn zit er op.
De eerste vijfendertig jaar van ons huwelijk ook.  Voor alles is dus een eerste keer.
En volgens verwachting, ook eens een laatste.  Tot die tijd blijf ik mijn best doen er wat van te maken.  Wat had u anders van mij verwacht ?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s