Na 22 maanden in dit leven, maak ik het testament op van die tijd

Geldt voor een tweede ronde ook tweede kansen ?  Zo wordt er toch gesproken ?
“ Nieuwe ronde, nieuwe kansen “.  Want echt nieuw kan ik het niet noemen.  Per slot van rekening heb ik al een proefperiode doorlopen van ruim driekwart jaar.  Zoals ik in mijn vorige epistel al vermelde, ik hoef niet meer te werken.  Dus ik kan heerlijk op mijn, zogeheten, lauweren rusten.

Ik heb het net even nagekeken waar deze uitdrukking vandaan komt.  Deze werd gebezigd in de Grieks oudheid.  Als iemand daar, bijvoorbeeld bij de Olympische Spelen, won, dan kreeg deze een lauwerkrans.  Dit gaf de persoon een soort van aanzien waardoor hij een hoge positie verkreeg in het maatschappelijk leven.  Hier vanzelfsprekend aan gekoppeld, een vorm van hoge welstand.  Nou ga ik niet vertellen dat de kapitalen straks binnenrollen, maar met een lauwerkrans op mijn koppie lopen is dan ook weer niet zo mijn ding.  Dus vanuit de oudheid bekeken, is het een win-win situatie.

Wat ga ik dus volgende week weer doen ?  Ik mag verder, waar ik een paar maanden geleden gestopt ben.  Het was dus een tijdelijke, maar nodige, onderbreking.  Vanmorgen even naar AC De Regenboog geweest voor een gesprekje.  Eigenlijk een overbodige luxe, natuurlijk willen ze me weer graag in hun gelederen inlijven.  Zelf vond ik het van groot belang om een praatje te maken.  Er is natuurlijk terdege iets veranderd.
Eerst liep ik daar met de overtuiging, dat het om een tijdelijke situatie ging.  Het was een kwestie van tijd.  Als ik weer hersteld zou zijn, dan ging ik iets anders doen.  Ofwel iets in de sfeer van mijn oorspronkelijke werk, en anders, met een passende opleiding naar, begeleider in de zorg.

Ik kan dus toegeven dát ik een poging heb gedaan weer terug te keren naar iets als een betaalde baan.  In eerste instantie noem ik het dan, “Helaas, niet gelukt”.  Toch is dat niet de juiste omschrijving van het uitstapje.  Het is namelijk wél gelukt.  Als ik niet een poging had ondernomen, dus niet voor drie dagen in de week was gaan werken, dan zou ik het nooit geweten hebben.  Mijn overtuiging blijft, dat achter elke donkere wolk de zon steeds schijnt.
Zodra iemand opgeeft, dan is alles verloren.  In negen van de tien gevallen lopen de zaken vaak net even anders dan als verwacht werd.  Kijk nou eens naar de weersverwachtingen, hoe vaak zitten ze er niet naast.

Nog steeds ben ik blij, dat ik dit alles twee jaar geleden niet heb geweten.  Zo zit het leven gelukkigerwijze niet in elkaar.  In een glazen bol kunnen kijken, maakt de zaak er heus niet leefbaarder op.  Zo van, “ Toegezegde winsten behaald in de toekomst, geven geen garantie op veronderstelde rendementen in het verleden “.  Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen sorres.  Op een iets andere wijze staat dat ook in de Bijbel.  Zolang ik maar niet weer teveel probeer de controle te verkrijgen, dan zal het allemaal keurig gaan zoals het moet.  Ook trouwens zonder mijn persoonlijke inbreng.

Mijn mening hier over is bij menig lezers bekend, dat er altijd een keuze te maken is.  Alleen is het tijdstip om ze te maken niet iets in de toekomende tijd, maar slechts op dát moment dat ze zich aandienen.  Kiezen mogen we echt altijd.  Net als opgeven.  En dat heb ik dus gedaan.  Mij opgeven om weer voor een aantal uren per week beschikbaar te zijn bij Cosis.  Het voelt niet als een opgave.  Het voelt meer als weer thuiskomen.
Het is net als in het zwembad, je weet pas hoe warm het water is als je er uit klimt.

Eind Oktober is het twee jaar geleden dat alle ellende begon.  Ik noem het voor het gemak maar ellende, maar in wezen is het gewoon een deel van ons leven waarin het iets anders ging.  Nu kan ik dus de balans op maken.  En een poging doen de zaak weer wat in balans te krijgen.  Komt goed hoor.
Lennaert heeft het al eens zo mooi verwoord.  Ik eigen mij de vrijheid toe, een kleine aanpassing te maken, “ Ik heb nog wel wat mooie idealen, goed van snit hoewel ze uit de mode zijn.  Wie ze hebben wil die mag ze komen halen, vooral gezonde mensen vinden ze wel fijn “.

Hier wil ik het dan bij laten.  Een testament is nog niet noodzakelijk, daarbij is een testament pas rechtsgeldig zodra de opsteller het loodje heeft gelegd.  En dat is nou net iets wat ik nog niet op mijn agenda heb staan.  Maar ook dat is slechts een verwachting.  Ik ga er weer voor, dankbaar en tevreden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s