Een mening, geloof en afwijkingen

Al heel lang, probeer ik voor mijzelf iets helder te stellen.  Inmiddels ben ik mij bewust geworden, dat heel veel aan mij als persoon ligt.  Kijk, ik ben geen psycholoog en voor psychiater mis ik de juiste opleiding, derhalve ook de betreffende papieren, maar dat lijkt mij een overbodige toevoeging.  Toch denk ik nog steeds, dat ik wel een heel klein beetje mensenkennis heb.  Het feit dat ik soms te weinig met die kennis doe, is voor mij ook niet te begrijpen.
Altijd geef ik een ander het voordeel van de twijfel.  Net zo lang tot het, voor anderen al lang begrepen, bewijs wordt geleverd.  Zelfs dan nog blijf ik mij blindstaren op de kleine positieve signaaltjes.

Ja, ik geloof in de goedheid van ieder mens.  Ja, ik weet dat er enkelen misschien wel meer, zich hier niet aan houden.  In de bijbel lees ik het, “ De andere wang toekeren “.  Ook, “ Het stof van je kleren vegen, en naar een andere plaats gaan “.
Mijn streven, en daar schiet ik gewoonlijk vaak in te kort, maar mijn streven is en blijft het grote voorbeeld te volgen.  Ruim tweeduizend jaar geleden is er Iemand geweest, die het ons heeft voorgedaan.  Hij is zelfs verder gegaan, dan om het even wie het ooit zou kunnen.  Toch heeft Hij in al Zijn goddelijke wijsheid, best wel krachtige taal geuit.
De mensen op hun fouten wijzend.  Zo was er iemand die Hem vroeg wat het koste om goed te zijn.  Zijn antwoord was simpel, “ Hou u aan de wet”.   Dat deed de man.
Toen sprak Hij, “ Verkoopt alles wat u bezit, en geef het geld aan de armen “.
Kijk daar had die man niet op gerekend, dat kwam wel even binnen.

Uiteraard is dit hierboven beschrevene iets wat een ieder voor zichzelf mag uitmaken om te geloven of juist niet.  Dit stukje gaat alleen maar over, wat ik zelf geloof.  Ben ik zonder fouten ?  Absoluut niet !  Ook daar wil ik helder in zijn.  Met de mij gegeven kennis en opgedane ervaring, denk ik het soms te weten.  En net zo vaak, moet ik achteraf weer toegeven, zat ik er volledig naast.  Toch vertik ik het om een ander een oordeel aan te rekenen.  En ja, regelmatig is daar een teleurstelling.  Dan kwam het over, alsof ik iemand iets aan reken.  Een oordeel vel.  Ja, uiteraard heb ik mijn mening over anderen.

Vertel me eens eerlijk, ben ik de enige die hier steeds tegenaan loopt ?  Weet u, het grote verschil tussen mensen en andere schepsels is het feit dat wij kunnen denken.  Ik zeg duidelijk, “ kunnen ” denken.  Dat er zich meer dan dertien sukkels in een dozijn op deze aardkloot bevinden die domweg op hun instinct afgaan, doet daar niks aan af.
Mijn excuses voor de gebruikte benaming van deze wereld en haar ingezetenen.
Soms gaan zinnen een eigen leven leiden, en ontstaat deze taal.

Zo af en toe volg ik een beetje de debatten die politici onderling aangaan.  Ook daar gaat het vaak verdacht veel lijken op instinctieve uitlatingen.  Iedereen heeft recht op een eigen mening.  Maar dan moet er natuurlijk wel een eigen mening zijn.  Het blind achterna lopen van om het even wie dan ook, valt in een hele andere categorie.  Steeds merk ik, in de mij persoonlijk voorgekomen gevallen, dat er een vast riedeltje wordt afgedraaid.  Of er wordt domweg, gezwegen.  Net dus als er al te vaak gedaan wordt, wanneer twee of meerdere kopstukken van politieke partijen met elkaar de degens kruisen.  Dan vermoed ik twee mogelijke redenen.
Ofwel, ze willen er niet over praten, daar zou een belangrijke afweging aan ten grondslag kunnen liggen.  Aan de andere kant, zou het ook kunnen zijn dat ze het eenvoudigweg niet weten.  Dat ze bang zijn om iets te zeggen wat niet waar is, of ze geen opvatting over mogen ventileren.
Nu hoor ik u denken, “ Een politici, die iets zegt wat niet waar is ”.  Ja, zelf zie ik ook de ironie.

Hier wil ik het houden bij eerlijkheid, tegen beter weten in.  Een bijzonder verhaal inmiddels.  Hoe ik er bij kom ?  Dat is nou iets wat ik dus liever voor mezelf houd.
Dat er in mijn hoofd soms rare kwinkslagen, zelfs zonder mijn private inmenging, voor onmogelijk gehouden afslagen nemen, dat is mij al heel lang bekend.
Ach, en deze stukjes worden toch niet zoveel gelezen.
Het is inmiddels van een, “ naar anderen toeschrijven “, toch meer iets als, “ van mij afschrijven “ geworden.  En eigenlijk vind ik dat helemaal niet erg.  De mens is toch in wezen een kudde dier.
En waar het aas is, daar zullen zich de dieren verzamelen. ( Matt. 24:28 )
Dus als alle anderen het zo zien, dan zal het wel zo zijn.  Jammer.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s