Op het eind komt alles goed

Belofte maakt schuld.  In feite steeds weer de reden dat ik alleen dan wat beloof, als ik ook in staat ben deze toezegging na te komen.  Natuurlijk heb ik mij het afgelopen anderhalf jaar echt op mijn plek gevoeld.  Ook zij waar ik in wezen voor kwam, hebben daar aan bij gedragen.  Laten we eerlijk zijn, de zeer vele maanden waarin ik niet mijn werk heb kunnen doen en ook niet wist hoe, wanneer en of het ooit weer “gewoon” zou gaan worden, zijn best wel vervelend geweest.
Steeds heb ik gezegd, “ Het is maar goed dat het ons overkomt, en niet zij die er niet tegen kunnen ”.  Dat is uiteraard een onnodige en onzinnige opmerking.

Daar ben ik best wel goed in.  Onnodige en onzinnige opmerkingen te maken.  En ook nog vaak op verkeerde momenten en bij te hoog ingeschatte gezelschappen.  Te hoog als in het begrijpen van sarcasme, my middle name.  Niks ten nadele, ieder z’n talent.  Elke gek zijn gebrek, zullen we maar zeggen.
U kunt concluderen uit het voorafgaande, dat er iets te melden valt.  In mijn vorige schrijven heb ik even laten vallen dat er iets nieuws aan zat te komen.  Terwijl ik dit schrijf, denk ik even terug aan eerder deze dag.  Ja, ik heb afscheid genomen van mijn goede vrienden bij de Regenboog.  Goede vrienden, zijn het absoluut geworden.

Volgende week breekt er een nieuw tijdperk voor mij aan.  Dan ga ik weer, eerst op therapeutische basis, aan een nieuwe job beginnen.  Maandag eerst het benodigde VCA diploma behaald, met een score van acht komma acht.  Ja, daar ben ik dan best wel, naast er dankbaar voor te zijn, trots op.  De hele voorafgaande week flink op geblokt, en de hele dag een pittige training gevolgd bij een zeer kundige opleider.  Heb hem daar nog speciaal een compliment voor gegeven.  Dat vind ik dan zeker op zijn plaats, vast als enige.

Het is best wel opmerkelijk te noemen, dat op het moment dat ik medicatie heb tegen de pijnklachten er iets als een nieuwe baan op mijn pad komt.  Ja, zoals ik eerder al heb geschreven, vertrouwen en loslaten.  Morgen nog de MRI-scan, daar zal uit moeten blijken of en in hoeverre er beschadigingen zijn aan de zenuwen in mijn bovenbeen.  Maar nogmaals, de capsules die ik ‘s morgens en ‘s avonds inneem, schijnen hun werk goed te doen.  Toegegeven dat ze maandag wel ondersteuning gekregen hebben van twee ibuproven 400 mg.  Het was een lange zit, maar het resultaat maakte alles goed.

Een aantal cliënten en zelfs begeleiders waar ik bij de Regenboog toch een goede relatie mee heb opgebouwd, hebben de wens uitgesproken dat ik daar toch weer terug zou keren.  Om daar nou de conclusie uit te trekken dat ze mij een nieuwe werkplek misgunnen, daar geloof ik niet in.  Daar zijn ze ook veel te aardig voor.  Ze hebben er vast een andere reden voor, om dat uit te spreken.

Onze beide dochters zijn voor een weekje bij vrienden in Polen.  Best wel even vreemd.  Het is ze beide gegund, even samen met vrienden op vakantie.  Zoals Claudia en Waylon het zo mooi bezingen, “ Want ik mis je zo graag “.  Het gevleugelde gezegde gaat ook hier weer op.  “Afwezigheid in de liefde is als wind bij het vuur, het kleine blaast het uit maar het grote wakkert het aan “.
En dan te bedenken dat ik ga werken bij een bedrijf in brandbestrijding.  Hoe leuk wil je het hebben ?

Wij, de al bijna een jaar al opa en oma, hebben ook nog een weekje vakantie in petto.  Een beetje symbolisch als afsluiting van een periode.  Was het een nare tijd ?
Misschien niet echt.  Maar dat is achteraf natuurlijk eenvoudig te zeggen.
Weet ik trouwens zeker dat het van nu af aan beter gaat ?  Echt niet !  Vind ik dat een beperking ?  Nee, dit is hoe het gaat.  Dit is het echte leven.  Geen film of een al te lang lopende tv serie.  Zou ik met een ander willen ruilen ?  Van je never nooit niet.
Met frisse moed de toekomst tegemoet.  Zal ik eens wat verklappen ?

Eigenlijk had ik er niet meer op gerekend.  Het leven is mooi.  Te mooi om het kalm aan te doen.  En ik heb nu inmiddels een hele tijd mogen oefenen.
Dank aan iedereen die net als ik er in zijn blijven geloven, en ons gesteund hebben.
Als het op prijs gesteld wordt, schrijf ik nog wel eens een verhaaltje.  Geef maar een seintje.  Barry Ryan zong bijna vijftig jaar geleden al, “ Give me a sign ”.
Daar sluit ik me dus bij aan.
Voor iedereen het allerbeste gewenst.

Advertenties

2 gedachtes over “Op het eind komt alles goed

  1. Even mee mogen lezen in een korte kijk op jouw leven. Je kan mooi schrijven. Een mooi middel om zaken te mogen verwerken. Eigenlijk kennen wij elkaar niet. Een korte ontmoeting bij Cosis waar iemand mij attendeerde op jouw mooie gedichten waar je graag een reactie op wilt ontvangen. Na het lezen van het lief en leed uit jouw leven voelde het voor mij als ” gluren bij de buren” Ik wens dat de zon in jou leven mag blijven schijnen, dat alle positieve dingen je toe zullen vallen. Heel veel succes in je nieuwe uitdaging. Het gaat je goed.

    Liked by 1 persoon

    • Je kunt alleen maar gluren bij de buren als ze de gordijnen niet goed gesloten hebben. Bij mij is iedereen welkom om binnen te komen. ( Nou ja, bijna iedereen )
      Bedankt voor je lieve woorden.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s