Geen titel ? Nee, geen titel

En weer was ik er maandag stellig van overtuigd dat het beter was.  Hoe vaak is me dat nu al overkomen ?  Vrijdag zijn we weer bij de uroloog geweest, voor de uitslag van het bloedonderzoek.  De waarde was nauwelijks meetbaar.  Hetgeen dus inhoudt dat er, tot nu toe, geen reden is voor zorg.  We willen er in geloven dat dit zo blijft, het liefst heel lang.  Dan rest nog slechts de, soms, lichte beperkingen.  Er is mee te leven.  Zoals al vaker gezegd, er zijn velen die het echt zwaarder hebben.  De volgende stap zou de neuroloog worden.  De dame van heelkunde had dat al aangegeven.  Om onverklaarbare reden, of iets wat daarvoor doorgaat, is deze afspraak niet doorgegeven.
Het zal wel met een haperend computersysteem te maken hebben, of iets wat niet goed is ingevoerd.  Of juist wel, maar niet goed uitgevoerd.  Afijn, de uroloog regelt nu de afspraak met de neuroloog.

Voor de opleiding tot begeleider, waar ik best wel iets in zie, heb ik een gesprekje gehad met de zeer betrokken leidinggevende.  Eigenlijk degene die de eindverantwoording draagt bij ac de Regenboog.  We hebben al eerder gesprekken hierover gehad.  Nu was het om te kijken welke mogelijkheden er voor mij zijn.  Niet dat ik een hete adem in mijn nek voel van de controlerende instanties, maar omdat ik er al een hele tijd mee loop wat voor mij mogelijk is.  Hier wil ik nu niet diep op het besprokene ingaan.  De conclusie is dat we het beiden graag zouden willen.  Helaas zijn de omstandigheden zo, dat ik daar nog niet aan toe ben.  De tijd zal het leren.

Afgelopen week de tweede, en laatste, avond bijgewoond voor de training gegeven aan vrijwilligers.  Communicatie en grenzen aangeven.  Ik heb daar al eerder melding van gemaakt.  Deze keer heeft het wat mij betreft meer opgeleverd.  In elk geval een certificaat, met mijn naam er op.  Deze lag voor alle deelnemers van te voren al klaar.
Zij die mij kennen, weten dat communicatie bij mij een groot goed is.  Alles staat of valt daarmee.  Hetzij dan, door het afwezig zijn van, hetzij dan door een overvloed.  Een storende eigenschap van deze schrijver, ik dus, is dat ik vaak te snel denk en reageer.
Ik leer daar mee omgaan.  En al zeg ik het zelf, soms lukt het.
Wel ben ik dan weer verbaasd dat een ander deze kwaliteit mist.  Eigenlijk meer als in het niet laat merken dat deze aanwezig is.  Wat mij dan ook steeds overkomt, is dat ik tracht er zo nu en dan, een grapje tegenaan te gooien.  Begrepen of onbegrepen.
De eerste spreken mij uiteraard het meest aan, de begrepen.

Als er, bij de training, een stelling wordt geopperd waar de deelnemers door middel van een rood of groen papiertje hun mening over kunnen geven, is dat vragen om ellende.  “Is het toegestaan dat een cliënt een hand op je schouder legt ?”  In principe ben ik geen voorstander van handtastelijkheid, maar een ieder mag daarin zelf de grenzen stellen.  Mijn buurvrouw dacht soortgelijk, ze lichtte dat nog even toe.  Nadat ze haar mening had gegeven, was ik zo vrij haar hiermee te complimenteren.  Ja, u raadt het al, dit deed ik dus in combinatie met een klopje op haar schouder.  Ze kon het hebben.  En laat ik daar duidelijk over zijn, ik ben juist wél een voorstander als het gaat om het geven van complimenten.  Het is een uitingsvorm waar veel mee te bereiken is.  Iedereen vaart wel met een opmerking waarin aangegeven wordt dat het goed is, waarin waardering wordt uitgesproken.  Waarom hebben we er dan vaak zoveel moeite mee ?

Weer begon het zitten daar mij parten te spelen.  Nog steeds zijn er de restricties waar ik hinder van ondervind.  Ach, er valt mee te leven.  Ergens leer je er mee omgaan, denk ik dan.  En ergens leg je de lat een beetje minder hoog.  Ook zal het ergens wel een keer duidelijk worden waar mijn weg heen gaat.  Waar ik naar op weg ben.  Wordt er niet zo mooi gezegd, dat de aankomst slechts een gedeelte is.  De reis, die is veel interessanter.  Elke reis begint met een eerste stap, die heb ik al een tijdje geleden mogen nemen.  Het arriveren zal in principe niets anders zijn, met deze bijstelling dat dan eerste wordt vervangen door laatste.

Staat er ook niet geschreven dat de eerste de laatsten zullen zijn, en vice versa voor de laatsten ?  Er is dus nog hoop.  Vandaag sneeuwt het, en morgen schijnt misschien de zon.  Natuurlijk doet hij dat steeds, alleen zien wij dat niet altijd.  Iets kan er dus prima zijn, zonder dat wij het zien.  Of doorhebben.  Het zal ook altijd zo blijven.  Zelfs als wij al lang vertrokken zijn.

Advertenties

2 gedachtes over “Geen titel ? Nee, geen titel

  1. Ha Peter..een mooie weergave van wat er zo in je leven speelt. Het is mooi om te lezen, anderzijds voel ik mij een beetje bezwaard..een indringer in je privé. Je schrijft mooi en begrijpend. De afweging van wel of niet een aanraking een schouderklopje daar herken ik mij wel in. Het was voor mij in mijn werk vaak een punt van aandacht. Hoe ga je hier mee om. Wat bij de ene persoon, (cliënt vind ik een vervelend woord) helend werkt kan bij de ander weer vervelende gevolgen hebben. En soms was een situatie zo zwaar dat ik toch die arm om de schouder lag en later teruggekoppeld kreeg….dank je wel, ik had dit even zo nodig…ik voelde mij zo verlaten en niet begrepen. Ik begrijp uit je schrijven dat wat dat betreft nog niet veel veranderd is. Ik wens je toe dat je een fijne baan tzt mag vinden. Je bent een fijn persoon met het hart op de goede plaats. Succes.

    Like

    • Dank voor je lieve reactie.
      Het is fijn om te lezen dat het gewaardeerd wordt.
      Hoop dat je het niet erg vindt dat ik gebruik heb gemaakt van zomaar een gebeurtenis.
      En ik heb wel grenzen, maar probeer een beeld te geven wat er allemaal in een leven kan gebeuren.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s