Goede uitslag en de rest

Vandaag weer op gesprek geweest bij de begripvolle en vriendelijke meneer van de arbo.  Daar de tussentijdse rapportage doorgesproken, en verder het wel en wee betreffende mijn persoontje besproken.  Zo af en toe kom je in je leven mensen tegen die echt enorm geschikt zijn voor hun werk, die betrokken zijn bij anderen.  Ik voel het als een privilege met deze mensen om te mogen gaan.

Gisteren dus naar het ziekenhuis geweest, in Stadskanaal dit keer.  Logistiek gezien is dit makkelijker te doen, dan naar Emmen te rijden.  En de andere reden dat wij toch weer voor het plaatselijke ziekenhuis hebben gekozen lijkt mij zeer voor de hand liggend, gezien de pijnlijke ervaring die wij mochten beleven in de nazorg van de opererende arts destijds.  Eigenlijk wil ik daar verder geen woorden aan besteden, maar inmiddels zijn wij iets meer ingelicht over de buien van deze, overigens prima in zijn werk als opererend arts.  Eén en ander kunt u, indien dit gewenst is, nalezen in de voorgaande verhalen ergens medio april, als ik me niet vergis.

Hoe ging ons bezoek op woensdag ?  Allereerst de mededeling dat de PSA-waarde nog steeds op 0.1 staat.  Dot is goed, beter nog dit is zoals het, van te voren gehoopt, had moeten zijn.  Er is dus nog geen reden om aan te nemen dat er iets kwalijks is achtergebleven.  Als dit wel het geval zou zijn, dan openbaart zich dat meestal binnen een jaar na de ingreep.  We hebben dus nog drie maanden te gaan, in december zal het jaar afgerond worden.  Het blijft spannend, maar alles wijst er op dat het weg is en niet weer komt.  De andere klachten waar ik toch wat mee worstel komen vaker voor.  Nogmaals is ons verteld dat het om een zeer zware operatie is gegaan, met een toch wel behoorlijke agressieve tumor.

En weer speelde er door mijn hoofd, hoe gezegend wij zijn dat het op tijd ontdekt is.  En weer speelt het door mijn hoofd waarom niet alle mannen van in de vijftig, niet eventjes de moeite nemen hun PSA-waarde te laten checken.  Zelfs de huisarts vertelde mij een aantal weken geleden, dat hij het nu zelf ook had laten controleren.  Zijn waardes waren zoals het bij een gezonde man moet zijn, ik was daar blij om.  Ik weet nu na een lange periode van herstel, hoe het is als de uitslag anders is.  Soms denk ik wel eens terug aan het begin, toen ik nog in volledige onwetendheid verkeerde van wat mij nu haast als eigen voelt.

De af en toe stekende pijn in mijn bovenbeen/lies, zijn een gevolg van beschadigingen door de operatie, ongewilde uiteraard, maar ze zijn onoverkomelijk.  Wetende dat er zes millimeter snijvlak niet schoon was en de tumor al uitgebroken was, mogen we er gerust van uitgaan dat de uroloog zijn werk tijdens het opereren op uitmuntende wijze heeft gedaan.  Het herstel heeft gewoon veel tijd nodig, heel veel tijd.  Dat geldt ook voor de vermoeidheid, al is die ook waarschijnlijk mede het gevolg van de geestelijke tikken die ik heb gehad.  Nog steeds kan ik niet datgene aan mijn hoofd hebben dat ik altijd heb gekund.

Nee, het valt wel, maar niet allemaal mee.  Toch blijf ik positief, er zijn absoluut lichtpuntjes en die moet je vieren.  Morgen de verjaardag van mijn dochter en volgende week mijn eigen.  Weet u, er is een tijd geweest dat ik echt twijfelde of het nog allemaal zo ver zou komen.  Nee, het is een feit dat we geen garantie hebben.  Wat mij wel opvalt aan mijn eigen gedrag is dat ik heel enkel wat heftiger reageer op anderen, met name met zij die het niet goed met hun naasten voor hebben.  Al twee keer heb ik mij in moeten houden er niet even naar toe te gaan.  Dat is dan een gelukje geweest voor zij die ik wel even persoonlijk had willen toespreken.  Nu lig ik daar wel eens wakker van door ergernis, maar dat is nog altijd beter dan geconfronteerd te worden met welke vorm van letsel ook, hetzij bij mij of bij de aangesprokene.

Nee, ik ben van nature een vredelievend mens, en dat is wat ik ook in de toekomst wil blijven nastreven.  Maar tussen u en mij, ik vraag me wel eens af hoe het in zijn werk gaat als er een iemand solliciteert om als leraar / mentor ergens op een school te mogen werken.  “Ach, u hebt een bonuskaart van de Albert Heijn, u rijdt in een mooie auto en u hebt vroeger bij de Kamer van Koophandel gewerkt ? ”  “Wat zegt u, of planning belangrijk is ? ”  “Welnee, die kunnen we altijd weer wijzigen, de leerlingetjes die moeten zich maar aanpassen ?”  Of dit laatste enige uitleg verdiend ?

Laat ik het er op houden, dat ik niet denigrerend wil zijn over zij die zelf over een hoge eigen dunk beschikken.  Je kunt een hond ook niet kwalijk dat deze niet in staat is te fluiten.  Misschien een beetje onpasselijk voorbeeld, maar dit kwam me als eerste bovendrijven.  In het land der blinden, is éénoog koning.  In het land der manken, huppel ik mijn stukje mee.  En als alle auto’s op de wereld kop aan staart gaan staan, is er altijd nog een gek die gaat inhalen.

Dat laatste slaat nergens op, heb ook geen enkele reden het hier te vermelden.  Maar ach, het zij zo.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s