Wie de schuld draagt en de bal heeft

Geef de schuld maar aan de man die de jurk draagt, best een grappige uitdrukking.  Eigenlijk weet ik niet eens of dit wel een bestaande uitspraak behelst, maar het is een keer door iemand gezegd anders had ik het niet geweten.  Om het geheel verhelderend te krijgen, het is een keer gezegd in de uit de tachtiger jaren uitgezonden serie “Alf”.  Okee, een tijdje heb ik het sterke vermoeden gehad dat het gebruikt werd door de mannen van het wereld beroemde Monty Python.  Maar van hun kwam dan weer de uitdrukking, “ Nobody expects the spanish inquisition “.

Wat hebben deze twee uitdrukkingen met elkaar gemeen ?  Helemaal niets, hetzij dan dat ik ze beide wel eens, te pas en te onpas, gebruik.  De eerste uitdrukking wordt dan uiteraard in het Engels gebezigd.  Dus, “ Blame the guy in the dress ”, wat dan ook meteen weer iets aardiger klinkt.  Mannen die in jurken of rokken lopen worden toch een beetje als afwijkend beschouwd.  Vooral als het dus, zoals indertijd, om de Spaanse Inquisitie gaat.  Of eigenlijk natuurlijk om de scetch van de gasten van Python.  Deze kunt u eventueel bekijken op You Tube.  In het geval dat ik u nieuwsgierig gemaakt heb.

Er zijn wat mij betreft twee uitzonderingen, de ene is Sinterklaas waarbij ik het er altijd op heb gehouden dat deze oude man gewoon een lange ruim vallende jas droeg, en de andere gaat om traditie bij de inwoners van een bepaald land.  Exact, de schotten, waar de mannen rokken dragen.  Heeft u zich wel eens afgevraagd of dat wat er over medegedeeld wordt ook werkelijk waar is ?  Ik wou dat even in het midden laten, zoals het spreekwoord luidt van die klok en de klepel.  Waarbij het in de zegswijze gaat om het niet weten waar de klok is, terwijl de klank van de klepel wel gehoord wordt.  Bij de Schotten zou ik het willen omdraaien, wel wetende waar de klepel hangt maar niks van de klok willen horen of zien.

Wanner dames, of laat ik het ruim nemen, leden van het vrouwelijke geslacht zich kleden in broeken dan wordt dat eigenlijk als heel gewoon beschouwd.  Zodra de andere sekse zich kleedt in rok of jurk, dan wordt er meteen vreemd tegen aan gekeken.  Hetzij dan dat het in de periode van carneval voorvalt, of bij een gekostumeerd voetbal.  Vroeger bij ons van de kerk was er één dag in het jaar waarop het er een beetje feestelijk aan toe ging, misschien wel vaker maar nu wil ik het even bij deze ene dag in het jaar houden.

Er was dus ‘s middags ook een voetbalwedstrijd tussen de gelovigen en de oudsten der kerk, de zogeheten kerkeraad.  Niks mis mee zo op het eerste gezicht, nou ja u had dat stelletje moeten zien.  Ten eerste waren het over het algemeen genomen geen echt getrainde voetballers, waar op zich helemaal niks mis mee is aangezien het hier om een vriendschappelijke wedstrijd ging en dus meer om het samenzijn dan het winnen.  Het tweede wat bij de wedstrijd toch wel opviel was de wijze waarop menigeen zich had uitgedost.  Zelf had ik mij voor die gelegenheid het uiterlijk aangemeten van een astronaut of in elk geval iets wat daar nog het dichst bij in de buurt kwam.

Nu heb ik al mijn hele leven, en dus ook in die tijd, totaal niets met het trappen tegen een bal laat staan het heen en weer rennen achter een bal aan die door anderen dan net weer eerder werd bereikt dan mij.  Ik had ook vanwege het slechte zicht door mijn gelaatsscherm welke ik droeg, voorzien van knipperende lampjes en ander verrassend versiersel.  Het ging om een oud degenmasker wat al jaren bij ons in het gezin zwierf, begeleid door twee degens.  Één en ander kwam ik bij toeval deze week op zolder tegen, hoe toevallig dat ik er nu woorden aan spendeer.

Bij de gemoedelijke wedstrijd, een fanatieke enkeling daargelaten, had ik mij de positie naast de keeper toebedeeld.  Gezien mijn kennis, inzet en snelheid in het spel, was er eigenlijk geen van de andere teamleden die daar problemen mee had.  Mijn vader die een groot deel van zijn leven ouderling in een kerk is geweest, waar ik toch wel een vorm van respect voor had, heeft dat in die ene middag verspeeld.  Inderdaad, hij had zich in een jurk van mijn moeder gehesen.  En geloof mij die stonden haar toch echt veel beter, vooral gezien het feit dat zij niet in het bezit was van behaarde benen.  Ook het keukenschort dat hij ter completering droeg en, hopelijk alleen in mijn herinnering, het hoofddoekje maakte mij daar niet geruster op.

Misschien een onsamenhangend verhaaltje, maar helaas geen man in jurk die de schuld krijgt.  zij het dan ook schuld met een knipoogje, met een begripvol lachje.  Wie weet komt het ooit in de mode, al heb ik het gevoel dat er wat dat betreft weinig schot in zit.  Aan de overkant van het kanaal zit er meer Schot in, en in voetballen zullen ze ook vast beter zijn dan die twee ploegjes daar die middag.  Niet dat het mijn gewoonte is mij in dameskleding te vertonen, toch mag u mij voor al het bovenstaande de schuld geven.  Graag zelfs, laat maar weten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s