Een nieuwe start

Niet iets schrijven is eigenlijk één van de eenvoudigste zaken die je maar zou kunnen bedenken om te doen.  Hier bedoel ik vanzelfsprekend, niet te doen.  Het is net zoiets als, niet denken.  Als ik eerlijk moet zijn, en van mijzelf moet ik dat, dan kan ik hier met de hand op mijn hart toegeven dat ik het niet denken al heel lang aan het oefenen ben.  Misschien wel vanaf het moment dat ik ben begonnen met denken.  Het was voor mij absoluut beter geweest om nooit te gaan denken.  Maar u weet hoe dat gaat, als je nog klein bent en weinig van doen hebt met gedachtengangen dan zijn er altijd weer van die schoolvossen.  En die hebben de schone taak op zich genomen om niet denkende totaal onervaren kleutertjes haarfijn bij te brengen om toch maar vooral een begin te maken met het in gebruik nemen van het brein.  Vanaf dat moment is de zaak verloren.

Zong Gerard Cox al niet in het lied 1948, Toen was geluk heel gewoon, de allesomvattende tekst, “ De schooltas was het eerste teken, dat de zaak al was bekeken “.  Bij het schrijven van deze tekst zal het bij de heren van Kooten en de Bie vast om een andere leeftijdscategorie gegaan zijn.  Toch ik vind dat het ook niet misstaat bij kinderen die aan het begin staan van hun denkproces op te jonge leeftijd opgedrongen en onder valse voorwendselen door een maatschappij die niet meer weg kan denken.  Weet u wat ik me ineens realiseer, een afwijking in mijn manier van denken, het woord an sich heeft toch wel een nare bijklank gekregen.

Zouden we het straks terugvinden in het steeds langer wordende rijtje van “ Nietwoorden “, dat we er een andere benaming voor moeten uitvogelen ?  Zwarte Piet, Negerzoenen ( al dan niet als marketingstunt van de firma Buys ) zijn we al verloren.  Straks nog de Jodenkoeken, de Hotdog, Koninginnesoep, de Berliner bol en wie weet de Hamburger.  Welk woord ik hier bedoel, het woord denk.  Sinds het ontstaan van het politieke clubje dat deze naam voert, heb ik steeds meer moeite er niet om of aan te denken.  Zelfs de mooie uitdrukking van Descartes,  “Cogito ergo sum “, waarin hij alles eigenlijk terugbrengt tot het begrip denken waaraan hij direct het bestaan koppelt.  Vele jaren later zo voor de hand liggend gebruikt door de Henken van Het goede doel, “ Ik denk, dus ik besta “.

Eigenlijk komt het er steeds weer op neer dat de geschiedenis zich herhaalt, we spreken ook van wat geschieden is.  Dat is dan door de loop van de jaren een eigen leven gaan leiden, en daar denken we dan weer aan.  Een kleine kanttekening zou hier op zijn plaats zijn.  Is alles wat er geschreven is, ook bedacht door de schrijver ?  Nee, ik denk van niet, hele volksstammen denken iets nadat het door individualisten ooit eens is gedacht.  Heel bewust zeg ik dus niet, bedacht.  Zelf heb ik altijd geroepen dat dieren niet kunnen denken, dat moeten zij dus missen.  Door de metamorfose van de mensheid vaak betiteld als evolutie, is daar maar weinig in veranderd.  Nu had ik altijd al mijn twijfels over de evolutie, maar het vult wel mijn stelling mooi aan.  Als denken te vaak leidt tot onnodige frustratie, waarom zijn we er dan vele eeuwen geleden niet mee gestopt ?

Ooit is de mensheid begonnen met schrijven, daar zal ongetwijfeld een heel denkproces aan voorafgegaan zijn.  Het was misschien wel na één of andere ijstijd, maar ze zullen indertijd vast niet over éénnachts ijs gegaan zijn.  Maar dat is alleen maar zo een gedachte van uw schrijver, dus of u er veel waarde aan moet hechten dat laat ik dan weer geheel in het midden.  Denk er het uwe van, zou ik willen zeggen.

Een stukje tekst dat in gesproken vorm gebracht wordt in het nummer “ In held ‘T was in I “ van Procal Harum luidt, “Still write it down, it might be read, nothing’s better left unsaid “.  Dus schrijf het maar op, misschien ooit gelezen, niets is beter onuitgesproken te blijven.  Een verwarrende tekst, ik geef het toe.  Ook een reden te meer om niet te stoppen woorden vast te leggen.  En dus een noodzakelijk kwaad, te blijven denken.

Al met al een heel ander verhaal dan al mijn voorafgaande stukjes.  Er is mij van meerdere kanten gevraagd toch af en toe wat te verwoorden, en zoals ik al eerder heb toegegeven, ik ben nog steeds slecht in nee zeggen.  En eerlijkheidshalve voeg ik er aan toe, ik vind het ook nog steeds leuk om te doen.  Als tegenvoorwaarde vraag ik dan of u mij waarschuwt als ik begin onzin of zinloze informatie door te geven, dat zou wel het laatste zijn wat ik wil.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s