Wat beweegt een rozijn ?

Dit weekend hebben we voor de eerste keer een baby shower mogen beleven, een heel bijzondere ervaring.  Voor mezelf had ik daar geen enkele voorstelling van, achteraf is het gewoon een gezellig samenzijn met wat goede vrienden en familie van de toekomstige ouders.  In dit geval dus van mijn oudste dochter en haar man, aangevuld met een klein groepje waar ik dus er één van was.  Ook was mij gevraagd wat foto’s te maken net als bij hun feestje wat vooraf was gegaan aan hun soort van trouwen, geregisteerd partnerschap vind ik zo’n mondvol.

Het wordt voor mij zo langzamerhand een gewoonte dat nadat ik een tijdje een hoge stoel als mijn zitplaats heb gebruikt, ik blij ben mijn toevlucht tot de bank te mogen vinden met mijn linkerbeen gestrekt voor mij uit op een krukje.  Geloof mij, dat is een gelukzalig moment.  Mijn bezoekje aan Muriël, u weet wel de therapeute die zich indertijd nogal bezorgd uit liet over mijn buik waar dan weer door de uroloog met verbazing op werd gereageerd toen ik dat vertelde bij het gesprek waarin de goede uitslag van de PSA waarde werd vermeld, aangezien hij, zoals door hem verkondigd, de operatie prima had verricht.

Zij, Muriël, kwam met het voorstel de onderliggende spieren, die bij een normale massage niet geraakt konden worden, met een speld te triggeren.  Dit heet met een dure term, dry needling.  Het komt er alleen maar op neer dat er met naalden in de spieren wordt geprikt, en dat daarbij de zenuwen en bloedvaten worden ontweken.  Dat laatste is bij een aantal keer prikken één keer niet gelukt, maar dat schuif ik onder de noemer kleine ongenoeglijkheden.  Heel eerlijk moet ik zeggen dat het goed voelt, een beetje vermoeid maar het lijkt zijn uitwerking niet te missen.

Tijdens de hele behandeling heb ik nog wel een keertje iets laten merken dat het wel wat pijnlijk was, maar ik heb niet gescholden of gevloekt, dat laatste doe ik uit diep respect en overtuiging als vanzelfsprekend nooit.  Vandaag moest ik van haar kalm aan doen, in elk geval niet met kruiwagens sjouwen.  Ook geen twee, ik heb me keurig ingehouden, dat kan ik.  Heb nog wel even wat kleine aanpassingen gedaan zodat de kippen eenvoudiger in hun leghok kunnen komen, nu maar afwachten of ze het pad kunnen vinden.  Het zijn en blijven kippen, die volgen over het algemeen hun eigen weg.  Dat probeer ik ook steeds te doen, mijn eigen weg te volgen.  Alleen jammer dat die soms wat onbegaanbaar lijkt en gehuld in een hardnekkige mist.  Maar gezien de huidige toestand in de wereld, wat mag je dan verwachten van de toekomst ?

Hoe ver kun je voor uit kijken of plannen, niet heel ver ben ik bang voor.  Vanmorgen heb ik een start gemaakt met de cursus mindfulness, dat was op advies van mijn therapeute.  Ze had me al gewaarschuwd voor de start van het trainingsprogramma, maar het ging mijn verwachting ver te boven.  Misschien moet ik hier een iets genuanceerdere beschrijving voor trachten te geven, maar misschien is dat wel onmogelijk.  Vijf minuten heb ik mij ingelaten met een rozijn, beter dan dit zal mijn verhouding met deze gedroogde vrucht nooit worden.  Eerst is er de sensatie van het kijken naar een rozijn, daarna het voelen en vervolgens de geur opnemen met het reukorgaan.  Daar had ik het bij kunnen laten, volgens Hennie de therapeute, was voor velen deze oefening een beetje belachelijk.

Ik wou mij niet laten kennen en zette dus door.  De derde ervaring was het luisteren, jaja ik weet het, een rozijn is een vrij stille vrucht.  De bedoeling was om hem tussen de vingers door te rollen en er ietsjes in te knijpen.  Dan komt het moment hem in je mond te doen, nee nog niet op bijten, sensueel tussen je tanden er wat doelloos mee spelen, de tong het strelende werk laten doen.  Je zou het haast een erotische ervaring gaan noemen.  Dan komt het moment van de tanden erin zetten en tenslotte het doorslikken en voelen hoe de overleden zuidvrucht zich een weg baant door de slokdarm.  Voor deze hele oefening staat vijf minuten, ik heb nog even op pauze geklikt en er zo nog dertig seconden bijgesnoept.

Misschien dat mijn lezers vinden dat ik hier een beetje banaal over schrijf, maar dit is misschien wel de enige juiste wijze om een beeld voor ogen te krijgen voor een buitenstaander die nog nooit deze belevenis met een rozijn van nabij heeft meegemaakt.  Wat is het doel van deze exercitie, waartoe moet dit geheel mij brengen ?  Het draait allemaal om het beleven, om het ervaren van het hier en nu zonder afgeleid te worden door andere zaken.  Dat leek mij een bijzonder nobel streven, vooral voor iemand die altijd al overdonderd wordt door alle voorkomende indrukken om mij heen.

Nou ja, niet het gedachtengoed van een rozijn dan.  Dat was nieuw voor mij, net als die baby shower en dry needling.  Een enerverende week zullen we maar zeggen.

Advertenties

2 gedachtes over “Wat beweegt een rozijn ?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s