Niet meer zwartwit tv kijken

Zo af en toe gebeurd het me dat ik iets tegenkom wat ik weet van eerder, van een tijd waarin alles nog koek en ei leek.  We hebben zo’n apparaat bij de tv waar je naast gewoon kijken ook opgenomen uitzendingen kunt terugzien.  Tegenwoordig heeft denk ik iedereen wel zo’n ontvanger thuis staan, of mag ik dat niet zo noemen, ach ik ben nog een beetje van de oude stempel vergeef het deze ouwe man.  In mijn jeugd had nog niet eens iedereen een kijktoestel in huis, en als dat al wel het geval was dan hooguit een houten kast waarop dan op bepaalde tijdstippen zwartwit uitzendingen te zien waren.

Als er dan in één of andere spelshow op zaterdagavond een aantal gekleurde ballonnen gebruikt werden bij een voor die tijd vernieuwend spelletje, dan werd er keurig bij verteld dat de linker een rode was de rechter een blauwe en de middelste een groene.  Dat dan in het kader de zaak te verduidelijken, al zullen er vast ook een aantal welgestelden zijn geweest die naar deze vermakelijke programma’s keken en wel in het bezit waren van een kleurentelevisie.  In die tijd betaalden ze daar al snel een enorm vermogen voor, maar rijken zijn er natuurlijk altijd al geweest.

De allereerste keer dat ik kennis mocht nemen van een kleurenscherm was in Enschede bij mijn opa en oma via mijn moeders kant.  Ook wat er te zien was, dat weet ik nog precies.  Iemand die om parkeerproblemen te omzeilen een kastje had wat zijn auto kon verkleinen, die hij dan oppakte en in zijn jaszak meenam.  Dat was op zich al best bijzonder om te aanschouwen voor iemand van zeven die zelfs nog nooit een eigen fiets had mogen bezitten.  Het vervelende vond ik toen wel dat op hetzelfde moment dat de man zijn auto weer op straat zette om terug te brengen naar de normale proporties er een andere auto op die plek geparkeerd werd, het volgende moment stonden er twee auto’s op elkaar.  Geloof me, zo’n beeld blijft je de rest van je leven achtervolgen.

Zo zijn er dus ook op tv gebied herinneringen die blijven hangen, en soms zo maar onverwacht hun vrolijke kopjes boven het maaiveld uit steken.  Als ik nu de opnames bij langskom die op de harde schijf opgenomen waren medio november, december dan zijn dat wat films en series of iets met muziek wat Kerstgerelateerd genoemd mag worden.  Veelal opgenomen in de periode dat ik nog hoopte dat ik een beetje geplaagd werd door wat klachten van depressieve aard en naar eigen verwachtingen iets als een klein ontstekinkje aan mijn prostaat.  Nu ik zo langzamerhand wat opgenomen uitzendingen terugkijk en met name de feestdagen geassiocieerde reklameboodschappen, dan weet ik weer precies hoe ik het toen beleefde.  Alleen nu met de kennis van hoe de zaken zijn gelopen, dat geeft het terugkijken toch een veel andere dimentie.

Het lijkt mij ook bijzonder lastig dit goed te omschrijven, maar u als mijn lezer is daar vast wel toe in staat het zonder mijn gekunstelde uitleg te kunnen begrijpen.  Nou vooruit, voor die enkeling dan die totaal niet begrijpt waar ik op doel.  Een whiskey kenner vertelde mij een keer dat een echte liefhebber van dit in meerdere tinten bruine alcoholische brouwsel, zeker wel een kleine veertig soorten op de plank had staan.  Of in een kast, of een omgebouwd wijnvat met deurtjes in een enkel geval zelfs in een ruime kelder onder zijn huis.  Wat op zich de meest voorkomende plek is voor een kelder, onder een huis.  Al naar gelang de gemoedstoestand van deze deskundoloog, ja geloof me maar, dit is een bestaand woord.

Ik moet het nu een beetje gaan beperken aangezien mijn scherm aardig vol begint te geraken met een omhaal van woorden die op dit moment niet relevant zijn in het bereiken van enige helderheid wat betreft mijn eerdere opmerking over enige uitleg wat betreft gevoelens die later anders opgepakt worden.  Waar ik simpelweg naar toe wil is het gegeven, geestesgesteldheid.  Wanneer we op vakantie zijn of gewoon een weekendje uit, dan is in de regel ons gevoel ook in een emotionele toestand dat we meer in staat zijn te genieten.  In de normale gang van zaken komen die signalen vaak minder goed door, onze antennes staan dan niet goed gericht.

Zo is het dus ook moeilijk te verklaren dat wanneer we terugkijken op een voor toen rustige periode we niet doorhadden dát het een  goede en kalme tijd was.  Misschien zelfs wel een heftige of ingrijpende, alleen beschouwden we het als iets wat nou eenmaal gebeurt.  Later vergeten we dan vaak de finesse de bijzonderheden, we onthouden alleen maar de grote lijnen.  Of in het meest gunstige geval, dat het een een mooie tijd was.  Zo heb ik dus teruggekeken, zowel de opgenomen uitzendingen als hoe ik toen begon te begrijpen dat ik in een ongebruikelijke situatie terecht begon te raken.  Vreemd dat ik er achteraf zo door geraakt wordt, zullen wel de emoties zijn.  Of mijn zwartwit kijken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s