Grüss Gott, worst bestaat

Net zat ik mij te bedenken hoe vaak wij, bewust maar veel vaker onbewust, in aanraking komen met zaken van een zekere importantie.  Voor zij die mijn verhaaltjes vaker lezen is dat laatste woord een vrij ongebruikelijke, ik hou er niet zo van om buitenlandse woorden zomaar klakkeloos in mijn geschrevene te verwerken.  Nu kon ik helaas niet het juiste Nederlandse equivalent daarvoor vinden, maar ik geef toe dat ik überhaupt weinig heb met taalinvloeden vanuit het buitenland.  Not my way of doing, maar ça va of in one word gezegd, soir, gelijk de fransen.  Tot zover het internationale karakter van dit geheel, verder in een voor ieder begrijpelijke taal.  Al dan niet begrijpelijk voor een ieder, maar daarvoor dan weer, excuse moi.

De dingen die ons, soms niet op het direkte moment maar als we er later even over nadenken, dan toch aan het denken zetten.  Woorden die blijven nagalmen, gebeurtenissen waar we in eerste instantie het op hebben genomen met het gebruikelijke korreltje zout.  Soms ook uitingen waarvan we meteen weten dat ze dieper gaan.  Het is mij de laatste tijd vaker bijgebleven, en ik zie mezelf echt wel als iemand die goed luistert in gesprekken en de zaken op waarde weet te schatten.  Misschien dat het ook komt omdat ik in een situatie ben terechtgekomen waar men over het algemeen liever met een bocht omheen gaat.  Zoals die gasten in het verhaal van de barmhartige Samaritaan, staat in de bijbel en is vast wel ergens te vinden op ons onvolprezen internet.  Met een, ruim in acht te nemen, afstand ontwijken velen die dingen waar ze bang voor zijn.  Bang zijn als in er geen vat op hebben.  En misschien ook wel omdat er soms enige schaamte bij om de hoek komt kijken.  Toegeven dat iets er is houdt toch ook in dat je er van op de hoogte bent.

Ik had een paar dagen geleden belooft hier het enig echte Godsbewijs te leveren, nu verder lezen houdt dus in dat u dat niet meer kunt ontkennen.  Dat u gewaarschuwd bent,  niet dat ik verantwoordelijk gehouden kan worden voor welke gevolgen dan ook hier uit voortvloeiende.  Maar uiteraard wil ik met een ieder wel van mening wisselen over wat ik er nou zelf van vind, die vrijheid is u gegunt.  Het bewijs bestaat uit drie zinnen, ik zal ze hier eerst vermelden dan lopen we ze straks punt voor punt bij langs.

Ten eerste, als God bestaat dan is Hij groter of meer dan wij ons ook maar kunnen voorstellen.  Ten tweede, iets wat bestaat is altijd groter of meer dan wij kunnen bedenken.  Ten slotte, God moet wel bestaan.  Eén en één is twee, zo simpel als wat, zelfs een kind kan het begrijpen.  Nu zou ik even moeten wachten om het idee te laten bezinken, dus voordat u deze zin zou moeten lezen maar even vijf minuten wachten.  U heeft dat niet gedaan, want dat zou dan weer heel bijzonder zijn, dus meteen maar de uitleg.

Die eerste bewering lijkt mij vrij duidelijk, misschien een kleine toelichting.  Zelfs zij die absoluut niet geloven dat er een God is, zullen erkennen dat als het tegendeel waar is van wat zij ervaren, dat Hij wel het allergrootste moet zijn groter of meer dan zij zich ooit kunnen voorstellen.  Dan, wat wij hebben of kunnen voelen is ten allen tijde meer dan wij ons ooit in ons brein kunnen bedenken.  Ik zeg maar, één appel in je hand is meer dan tien waar je aan denkt.  Wat er is moet wel groter zijn dan iets wat er niet is, lijkt me logisch.  Dus de enige hier uit te trekken conclusie is dat God bestaat.  Want als Hij er is, dan is Hij meer of groter dan alles wat wij weten.  Als u het niet goed hebt kunnen volgen, dan lees het rustig nog een keertje over.  Die ruimte gun ik mijn lezers, het laatste wat ik zou willen is anderen een mening aanpraten.

Hooguit iets om eens bij een goed glas wijn met een stukje kaas of worst wat later op de avond over na te denken.  En als het dan toch zo zou zijn dat u dit bewijs met een Slavisch handgebaar naar de prullebak verwijst, nogmaals soir of zoals het door onze oosterburen zo ongecompliceerd wordt uitgedrukt, “ Es ist mir ganz egal “, of ook in plaats van egal, wurst.  Wel zonder wijn en kaas.  Zo krijgen mijn schrijfseltjes toch een beetje een internationaal karakter, en Drs. P ?  Kwam hij indertijd niet ergens uit Zwitzerland, nou vooruit dan, “ Grüss Gott ”.  Waarop dan dit antwoord mogelijk is, “ Wenn ich ihn sehe “.  En die intensie gaat dan weer geheel buiten mij om.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s