Een paar puntjes maar geen garantie

Ik begin steeds meer overtuigd te raken dat het nu echt de goede kant op gaat, vanzelfsprekend voeg ik hier direct aan toe dat ik dat al vaker gedacht heb.  Dus hetzelfde geldt als met beleggingen, “ Rendementen behaald in het verleden geven geen garantie voor de toekomst “.  Nou heb ik nog nooit veel opgehad met garanties, bijvoorbeeld met onze eerste nieuw gekochte Opel Kadett in 1987.  Daar verschenen binnen een half jaar meerdere witte puntjes in de lak, te weten op alle bovenliggende delen.  De voorklep, de neus, de bovenzijde van de spatborden en het dak allemaal witte identieke puntjes.  Alleen op de klep al telde ik meer dan tachtig.  “ Steenslag ”, was de conclusie van de meneer van de garage.  Uiteraard had ik wel eens steenslag gezien maar dit leek er totaal niet op, er zaten geen beschadigingen alleen maar plekjes waar de rode lak wit was.  Toen wij er de mening van een expert over wilden weten, werd daar wat minachtend over gedaan.  Toen wij daar later daadwerkelijk mee in contact zijn gekomen werd de hele zaak weggelachen.

Wij zijn nooit meer bij die garage geweest, maar voor de voor de garantie nodige beurten bij een andere.  Een kennis van ons zat op kantoor bij een dealer van hetzelfde merk in een nabij gelegen plaats.  Hij heeft daarna onze auto meegenomen voor de noodzakelijke onderhoudsbeurt.  Toen hij de auto weer kwam brengen, vroeg hij ons naar die witte puntjes.  Wij hebben hem toen verteld hoe de plaatselijke dealer met de klacht was omgegaan.  Hij had inmiddels al bij zijn garage een afspraak gemaakt met wederom een expert van Opel.  Ter verduidelijking, de hele auto is onder garantie overgespoten, één van de keren dat het wel werkte.  En zo is het mij vaker voorgekomen hoe er met garantie wordt omgesprongen, recht op garantie is dus niet altijd de garantie op recht.

Soms gaan verbeteringen ook op dusdanige trage wijze dat het lijkt dat er niets verandert.  Noël Paul Stookey, ja van het trio Peter Paul and Mary, vertelde eens bij een live optreden wat hij jaren geleden gaf over het groter worden van een boom.  Velen zien dat groeien niet, hooguit iemand die een keertje opmerkt dat het al een behoorlijke boom begint te worden.  Dan zegt hij : ” Some people just sit, and watch the rings form “.  Het gaat dus niet om of iets langzaam of snel gebeurt, maar of wij er de tijd voor nemen.  Beroepen op waarborgen of toegezegde verwachtingspatronen hebben alleen dan zin als we nergens op rekenen.  Als je niets verwacht is alles veel, is weer zo’n gevleugelde uitspraak.  En als je maar lang genoeg wacht of voor de betreffende situatie voldoende geduld kunt opbrengen, dan zul je tot de ontdekking komen dat het meestal wel goed komt.  En voor die keren dat het dan niet goed komt, ach tegen die tijd heb je vast de prognose allang naar beneden bijgesteld.

Terwijl ik hier nu mijn verhaaltje aan het typen ben komt mijn dochter naar beneden, ze vertelt mij dat Mies Bouwman is overleden.  Achtentachtig jaar is ze geworden.  Zij zal altijd voor mij en ongetwijfeld voor een overgrote groep Nederlanders de allergrootste blijven wat er aan dames ooit op tv is voorbij gekomen, ook als mens als moeder als oma als vriendin.  Weer een kanjer die er niet meer is.  Terwijl ik net over Peter Paul and Mary schreef, moest ik onwillekeurig even aan Mary denken ook zij is al jaren geleden heengegaan.

Net als met een boom die we nauwelijks zien veranderen maar die toch echt aan het groeien is, kan het ook zijn dat deze aan het sterven is.  De buitenkant is geen garantie voor een gezonde boom.  Als wij hem al niet zien groter worden hooguit dan dat we na een paar jaar tot de conclusie komen dat er toch wel sprake is van enige verandering in omvang, hoe kunnen wij dan weten dat hij stervende is.  Pas als hij bij een hevige storm is omgewaaid blijkt het dat de kracht allang is verdwenen om overeind te blijven.  Ik heb daar ook al eens een gedicht over geschreven.

Zo ook met prostaatkanker dus, aan de buitenkant niks wat verontrustend overkomt, en dan ineens is het te laat.  Ik mocht er misschien toch op tijd bij zijn.  Maar geen enkele garantie dat het weer goed gaat komen, onzekerheid die blijvend is ?  Er blijft één zekerheid voor mij, en daar is mijn geloof de garantie voor.  Mies zullen we allemaal missen, een icoon is ons ontvallen zegt men dan zo gedragen, maar ze heeft geleefd.  Ik denk dat ze meer was dan menig ander presentatrice, maar is niet iedereen op zijn of haar eigen wijze uniek en eigenlijk onmisbaar.  Zat er maar garantie op ons aards bestaan, maar ach we kunnen hier toch bij niemand aankloppen.  Dat zou pas een punt zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s