Nee, niet te veel

“ Ja, je hebt weer teveel gedaan hè, ik had het wel gedacht, jij kunt ook niet anders “.  Dat kreeg ik te horen toen ik tegen half vijf de keuken weer binnenstapte, ik kwam vanuit de schuur.  Was daar de hele dag, met de nodige onderbrekingen uiteraard, bezig geweest met de commode voor ons te verwachten kleinkind.  Eigenlijk natuurlijk voor mijn dochter en schoonzoon, maar dat spreekt voor zich.  Zover als ik in mijn herinnering terug kan gaan ben ik al met hout bezig geweest, nog langer zelfs als dat ik mij met woorden, zinnen en andere vormen van tekst gerelateerde zaken bezig heb gehouden.  Zou dat een bijzondere combinatie zijn, hout en schrijven of in elk geval zaken verwoorden ?

Jezus was toch ook een houtbewerker, en daarnaast kon Hij bijzonder goed de mensen vertellen over het geloof.  Zou dat komen omdat hout een eerlijk product is, gewoon puur natuur zonder bijgevoegde smaak-en geurstoffen.  En dat een boom ook misschien wel gevoel heeft, in elk geval een lange tijd om ze te leren kennen.  Ze zeggen wel eens, “ Als bomen konden praten, nou dan zou je wat horen “.  Of wordt er hier op iets anders gedoeld ?  Ik zou best wel eens een avondje met ze willen bomen.

Mijn broer belde vanmorgen nog om te vragen hoe het nu gaat, en ’s middags kwam mijn zus met haar man langs.  Ze waren een rondje aan het fietsen vanwege het mooie weer.  Met beiden, of dus eigenlijk alle drie, heb ik het erover gehad dat ik wat moeite had om naar wat allemaal komen gaat te kijken.  Ook dat ik waarschijnlijk te snel wil.  Het was beter om het maar op mij af te laten komen, en tegen die tijd wel weten hoe er mee om te gaan.  Tot die conclussie was ik zelf ook al eerder deze week gekomen, alleen dat klinkt wel eenvoudig.  Mijn broer, Frank, heeft al vele operaties moeten ondergaan vanwege de Crohn, en daar zal hij zijn hele leven mee verder moeten.  Jan, mijn zwager, heeft een tijdje geleden een nier van zijn zus mogen ontvangen, zijn eigen nieren werden elk jaar minder.  Dat nierfalen zou tot zeer ernstige gevolgen hebben geleid, nu gaat het veel beter met hem.  Gelukkig maar.

Zo hebben een aantal van ons lichamelijke klachten van dichtbij ervaren, de rest heeft hier minder tot geen ervaring mee.  En dat is iets om dankbaar voor te zijn, goede gezondheid is geen garantie.  Waar ik, vooral nu, erg veel moeite mee heb is dat er velen zijn die dat niet echt doorhebben.  Misschien ook wel, maar ze nemen het voor normaal aan.  Goed om je lichaam denken is een niet licht te onderschatten zaak.  Wat mij betreft mag een ieder dat op de eigen wijze invullen.  Alleen moet ik wel bekennen dat roken wat mij betreft één van het allerslechtste is wat je jezelf kunt aandoen, en dat ons lichaam nicotine nodig heeft . . .

Nu ik, na vijf weken, nog steeds herstellende ben van de zware medische ingreep, moet ik natuurlijk ook om mijn eigen lichaam denken.  Dat is ook de reden dat ik al een paar dagen gelden gestopt ben met de pijnstillers.  Natuurlijk heb ik nog steeds pijn, vooral ’s morgens als ik wakker wordt is het stekend.  Nou vind ik stekend niet erg, als het maar uitstekend was, heerlijk ontwaken zonder dat nare gevoel daar onderin mijn buik.  Dat is dus ook de reden dat bij mijn binnenkomst door mijn dochter mij meteen subtiel wordt medegedeeld, “ Ja, je hebt weer teveel gedaan hè, je kunt ook niet anders “.  Misschien is dat wel zo, misschien kan ik niet anders.  Ik geloof niet dat ik het echt te gek gemaakt heb, hooguit maar een heel klein ietsiepietsie te verwaarlozen ukkiepukkie beetje teveel.

Nu maar weer kalm blijven zitten en hopen dat het weer een beetje afzakt, ik wil geen pijnstillende medicatie gebruiken.  Dat zou in mijn ogen ook bijzonder hypocriet zijn, net als naar de huisarts gaan met een verkoudheid en op zowel de weg daarheen als naar huis een sigaret opsteken.  Vergeef mij, ik heb daar een uitgesproken mening over.  En een vredespijp daarover roken, ik dacht het niet.  Hooguit een lekker glaasje rode wijn, al weet ik nog steeds niet zo goed of alcohol een bevorderende werking op ons lichaam heeft.  Vroeger zei men, “ De pot verwijt de ketel, dat hij zwart ziet “.  Laten we het daar maar op houden.

Advertenties

2 gedachtes over “Nee, niet te veel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s