Het gaat heen en weer

Als ik nu bedenk dat ik al aan de vijfde week ben begonnen na de operatie en toch nog steeds te kampen heb met regelmatig meer pijn dan ik op had gerekend, dan zet het me wel aan het denken.  Niet alleen hoe het in dat wat komen gaat er uit zal gaan zien, maar ook over dingen die ik al heb mogen beleven.  Nou was dat iets wat ik al veel langer deed.  Ook het opschrijven daarvan, en misschien is het voor de verandering leuk om hier ook zo’n verhaal te plaatsen.

Vroeger lang geleden werd er eens tegen mij gezegd : “Hé, ben jij alweer thuis ?”  Een eenvoudige vraag, maar die keer een beetje misplaatst.  Er is de mogelijkheid dat ik in twee zinnen vertel wat er zich voordeed daar indertijd, maar u moet toegeven dat het leuker wordt als ik de lange versie ter sprake breng.  Wij bewoonden daar in Utrecht een flat, de onderste verdieping van een gebouw met vier verdiepingen.  Vier zelfs de brandgang met schuurruimtes meegerekend.  Sorry, u vraagt zich af wat een brandgang is ?  Ja, dat heb ik mij ook meerdere keren afgevraagd, misschien gewoon dat als er brand is je met een gang moet zorgen dat je daar wegkomt.  Ik zou ook niet anders weten heb me er eigenlijk nooit zo druk over gemaakt, hij was er gewoon net als de hal aan de voorzijde met zo’n zware metalen deur met halverwege een groot stuk glas.  Daar was ook eens wat mee aan de hand . . . zal ik even, vooruit het kleurt de sfeer zo mooi als je even een zijweggetje inslaat.

Wij hadden bij ons in de straat een groenteboer, van Berkel heette deze man.  Nou ja man, het was maar een heel klein kereltje.  Nu ik er aan terugdenk weet ik nog dat ik het heel bijzonder vond dat hij een weegschaal op zijn groentekar had staan met zijn naam erop . . . ja, denk hier maar even over na.  De metalen deur met glazen bovengedeelte, nou niet altijd eigenlijk.  Door een ongelukje was deze ruit stuk, ik ga daar even niet verder op in maar de ruit was weg.  Nu even opletten, van Berkel kwam aanlopen en hij had er een vaste gewoonte van gemaakt niet de deur te openen met de klink maar altijd tegen de ruit te drukken.  In alle tot die keer gebruikte gevallen werkte dat prima, met dien verstande dat er in de meeste gevallen ook een ruit aanwezig was.  In dit geval niet dus.  Vanaf het plein leek het heel grappig, grappiger dan voor van Berkel zelf.  Wat je nog kon zien waren zijn benen die achter de haldeur omhoog staken, hijzelf lag aan de binnenkant.  Op zich niks mis mee natuurlijk, hij wou immers toch naar binnen.  De uitdrukking  “Met de deur in huis vallen”, is voor mij nooit meer hetzelfde geweest.

“ Hé, ben jij alweer thuis “, ja daar waren we mee begonnen.  Wat ik wel weet en u niet, is dat wij een balkon hadden en aan dat balkon hingen twee touwen met daartussenin een plankje.  Wij noemden dat een schommel, maar de touwen waren wat aan de korte kant, en derhalve bevond het plankje zich op ongeveer anderhalve meter van de grond.  Voor een klein ventje van zes een onoverwinbare kloof.  Hetzij dat je graag risico nam en een voorliefde voor gips hebt, dat had ik dus niet.  Voordat mijn oudere broers, ja ik was en ben nog steeds de jongste, voordat zij ‘s middags weer naar school waren gegaan hadden ze mij op deze schommel geplaatst.

Gelukkig was het mooi weer en om mijn moeder er nou mee lastig te vallen, dat was voor mij nou ook weer niet de noodzaak.  Dus ik heb de hele middag daar lekker heen en weer geschommeld, want daar zijn schommels voor.  En alles was natuurlijk leuker dan naar school te gaan.  Tot het moment waarop ik van achter uit de tuin hoorde : “Hé, ben jij alweer thuis ?”  Op zich een logische vraag, waarop maar één antwoord mogelijk was . . . “Jawel.”

Zoals u kunt lezen ben ik altijd al wel de persoon geweest die zich aanpast aan situaties, ook nu.  Het had voor mij alleen rustig wat minder tijd in beslag mogen nemen, een weekje had ik ruimschoots voldoende gevonden.  Ach het gaat wat heen en weer, net als een schommel.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s