Wat minder en wat meer

Vanmorgen niet eerder van bed af gemoeten om te plassen, en ook met bijna geen vervelende pijn.  Zou het einde van deze periode dan toch aangebroken zijn, ik ben er wel aan toe hoor.  Het kan natuurlijk ook zo zijn dat ik er al wel eerder aan toe had kunnen zijn als ik mij op sommige momenten iets meer aan zou trekken van de goedbedoelde opmerkingen van mijn vrouw en dochters.  Te weten het toch vooral kalm aan te doen, en maar niet teveel forceren.  Maar hoe kan ik nou weten wat de grenzen zijn van mijn kunnen op dit moment, als ik daar niet af en toe de grens van opzoek ?  Toegegeven dat ik mij nog geen moment heb verveeld, toch zou ik graag weer wat meer gaan doen.  Al was het alleen maar weer aan de eettafel kunnen zitten, het zit er alleen nog niet in.  Leuke woordspeling trouwens, het zitten op een hoge stoel zit er nog niet in.  Dus zit ik het meest van de tijd maar in een lage stoel, dat zal het verschil wel zijn.  Er op zitten of er in, zo worden vaak andere woorden gebruikt voor leuke of minder leuke activiteiten.

Godfried Bomans heeft daar wel eens wat over verteld, het zitten in een gevangenis het liggen in een ziekenhuis.  En zoals vroeger tijdens de dienstplicht, ergens gelegerd zijn toch een verbastering van liggen. Ja, toch ?  Hoe ik dan het liggen op het strand of het zitten in een voortreffelijk restaurant moeten plaatsen, dat is dan weer een vraag apart.  Misschien dat het meer komt van het moeten, en niet mogen of willen.  Op het moment dat iets uit vrije wil wordt gedaan is het misschien als prettiger te duiden dan in plaats van een meer dwingende situatie.  Is het ook niet vaak zo dat als iets niet mag, het juist aantrekkelijker wordt.  Om voor mezelf nu te spreken, voor de operatie kreeg ik een soort informatiefolder waarin één en ander werd uitgelegd.  Inmiddels hebben wij trouwens al een hele verzameling informatiefolders, van het door een MRI scan gaan, een biopsie die afgenomen wordt tot de wijze van opname voor een operatie. Wat mij het meeste aansprak was dat er het ten strengste verboden werd een aantal handzame werkzaamheden te verrichten, met name stofzuigen was uit den boze.  Jammer, dat was mijn favoriete vermaak aangaande het huishouden op orde te houden.  Ook weer gek eigenlijk dat als ik deze kwestie ter sprake breng er hier in huis met een sarcastische ondertoon op wordt gereageerd.

Zo’n klein houten bootje maken valt nog best wel in de categorie voor gevorderden.  Het is niet zo simpel als het plastic equivalent, waar het een kwestie is van op kleur brengen en de losse onderdelen aan of in elkaar plakken met de meegeleverde lijm.  Als je zoals ik van te voren het hele papieren handwerkje inclusief de foto’s aan aantal malen hebt doorgenomen, dan lijkt het allemaal niet zo ingewikkeld.  Net als de brochures waarmee in een ziekenhuis rijk gestrooid wordt, het geschrevene geeft niet altijd helder weer wat er in werkelijkheid allemaal staat te gebeuren.  Het ene wordt vrij summier aangestipt terwijl het andere bij het lezen al een behoorlijke indruk maakt.

Dat overkomt mij ook wel eens als ik een stukje in de Bijbel lees, daar gaat het er ook best wel eens heftig aan toe.  Dan weer met een ingrijpende actie met dodelijke gevolgen dan weer vervuld met visioenen van wat komen gaat, en dan weer met zoveel naastenliefde dat het haast niet te vatten is.  Een ieder mag ermee doen wat hij of zij wil, daar zijn wij vrij in.  Net zo vrij als Eva was daar jaren geleden in die mooie tuin, er was maar één ding wat ze niet mochten doen.  En dat had niets met stofzuigen te maken, geloof me maar.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s