Een stuitend verhaal

Serieus, ik had mij stellig voorgenomen vandaag niets te schrijven.  Waarom niet ?  Eigenlijk omdat ik niets te melden heb, het is een rustig kalm aan even-tot-mijzelf-komen dagje.  Daarnaast heb ik een begin gemaakt met het bouwen van The Bounty, in het klein.  Maar dat spreekt voor zich.  Toch staat hier straks iets te lezen voor zij die dat op prijs stellen, of in het ergste geval er al op zaten te wachten.  Waarom, zo zult u zich misschien afvragen, waarom dan toch een paar woorden aan het scherm toevertrouwd.  Vroeger sprak men van, “ Aan het papier toevertrouwd  “.  Maar in het huidige digitale tijdperk en de wijze waarop deze stukjes tot stand komen, zou dit een onjuiste beschrijving zijn.  En ik zal ten allen tijde trachten de waarheid als meetlat te hanteren.

Het is best nog wel lastig om vanuit een relax fauteuil een houten miniatuur bootje te fabriceren, aan de keukentafel zou dat vast eenvoudiger zijn.  Helaas is zitten op een hoge stoel voor mij een bezigheid van zeer korte duur.  Doet mij weer denken aan het gesprekje nog voor de operatie met een fysiotherapeute gespecialiseerd in bekkenbodemspieren.  Zij legde ons uit dat wanneer de prostaat er niet meer was dat de bekkenbodemspieren een deel van die functie moesten overnemen, het gesloten houden van de urineleiding.  Dat moest dan flink getraind worden.  In het eerste gesprek verklaarde zij dat die spieren verbonden waren met het zogeheten staartbonkje, het onderste gedeelte van de rug.  Ik ging daar onmiddellijk tegenin met de woorden, “ Nou, ik denk van niet “.  Jazeker wel, opperde zij als weerwoord.  “ Volgens mij is dat niet zo “, bracht in ten tweede male daar tegenin.

Zij keek mij aan met een blik van, wat weet hij daar nou van tot een lichte vorm van ergernis aangezien er iemand tegenover haar zat die haar kennis in twijfel leek te trekken.  Ik hou van dit soort opmerkingen, het zijn mijn kleine verheugmomentjes.  Toch heb ik haar mijn kant van de zaak verduidelijkt, ik vind het ook altijd weer vervelend mensen in het ongewisse te laten.  “ Ziet u “, sprak ik haar geruststellend toe,   “ Toen ik nog een jaar of zestien was heb ik een keer een klein ongelukje gehad bij mijn indertijd gedane vakantiebaantje “.  Ik ben daar toen achteruit tegen een uit stekende lat gelopen, en een aantal maanden later vanwege pijnklachten naar het ziekenhuis geweest.  Om een lang verhaal kort te maken, mijn stuitje is operatief verwijderd.  Dus wat betreft die aanhechting van spieren, helaas in mijn geval zullen die spieren ergens anders aan vast zitten.  Dat was dus ook de conclusie van de therapeute, intelligente meid lijkt mij.

De basis van het bootje is gelegd, morgen wat schuren en de rest van de houten onderdelen aanbrengen.  Zal vast geen zeven jaar gaan duren.  Dat was de tijd die ik nodig had om ook een houten schip te maken, een ding van ongeveer zestig centimeter lang.  Tussendoor heb ik ook veel andere dingen gedaan, dus die zeven jaar is een beetje een vertekend beeld.  Hoe zou dat toen met Noach geweest zijn, er staat geschreven dat hij honderdtwintig jaar aan de ark had gebouwd.  Maakt het best wel te begrijpen dat zijn buren hem toch een beetje voor gek verklaarden, ook omdat er in de directe omgeving geen zee te bekennen was.  Hij vertrouwde op God daarom ging hij, ondanks de vast regelmatig gemaakte opmerkingen om hem heen, gewoon door met zijn opdracht.

Het bootje dat ik aan het fabriceren ben zal daar absoluut voor onderdoen, maar er is beloofd dat er nooit meer zo’n grote zondvloed zou komen, de regenboog is daar het teken van.  Ik vertrouw ook op diezelfde God, en ondertussen knutsel ik wat en schrijf korte stukjes.  Zelfs als ik dat dus helemaal niet van plan was, best wel bijzonder toch ?

Advertenties

Een gedachte over “Een stuitend verhaal

  1. Soms doe je toch de dingen,die je niet van plan was om te doen, maar al schrijvende of al doende en bezig zijnde….is het resultaat zelfs voor jezelf verrassend ….en kan dan heel bijzonder zijn😉 blijf maar vertrouwen op de Here, Die altijd weer in de stormen van het leven….verrassend….. innerlijke rust en vertrouwen wil geven!!

    Kdenkaanjou/jullie❤

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s