Toch iets anders

Vandaag was de grote dag, de dag van de uitslag. Wij hoopten natuurlijk op een dusdanige uitslag dat we met een gerust gevoel verder konden.  Nou wil ik niet zeggen dat ik een ongerust gevoel heb, integendeel ik vertrouw op een goede afloop maar hier heb ik het over het aardse het medische het menselijke aspect.  Vanmorgen toen we er heen reden, Gea en ik, toen hebben we het onderweg over met name dingen gehad die ons samen konden treffen en hoe we daar mee om zouden moeten en kunnen gaan.  Over het herstel over hoe het zal zijn als we dit achter ons hebben gelaten, dat we ons heel goed beseffen hoe ernstig dit alles is geweest en nog steeds is.

Vannacht ben ik maar zes keer van bed geweest vanwege druk op mijn blaas, het ging heel goed meer hoeveelheid en ook de straal kreeg weer proporties die ik een tijdje niet meer heb mogen ervaren.  Ook de pijn is te doen okee ik gebruik toch wel weer wat pijnstillers, in één keer daarmee stoppen was toch niet zo’n heel goed idee.  Maar ik wil ook graag iets voelen zij het dan dat het draaglijk moet zijn.  Mijn bovenbeen net vanaf de lies voelt nog steeds aan alsof het geen onderdeel van mijn lichaam is, en soms trekt dat irritante gevoel naar onderen toe.  Maar ook af en toe voelt het vertrouwt, volgens de uroloog komt dat omdat daar de lymfeklieren zijn verwijderd.  Dat kon nog wel een tijdje zo aanhouden, een half jaar een jaar en in enkele gevallen bleef het zo.  Daar was geen éénduidend antwoord op te geven.

De uitslag, ja daar zitten vast velen van wie dit lezen op te wachten.  Net als wij daar iets meer dan een half uur langer op hebben zitten wachten, het loopt vaak uit in een ziekenhuis.  Het komt hierop neer.  Van de snijvlakken die schoon zouden moeten zijn, is zo’n zes millimeter niet schoon.  Dat kan betekenen dat er precies bij de tumor is langsgesneden waar de uroloog eigenlijk met een redelijke zekerheid van uit gaat.  In het andere geval is er door de tumor heen gesneden en is er dus iets achtergebleven.  Deze optie wilde hij eigenlijk niet naar toe, aangezien hij tijdens de operatie, die hij zeer regelmatig uitvoert, ruim en kundig gesneden heeft.  En hij daar een goed resultaat heeft weten te bereiken.

De tweede uitkomst was dat er in een lymfeklier in wat vetweefsel onder het gebied zich iets bevond wat niet goed was.  Eerdere uitslagen hadden aangetoond dat de verwijderde lymfeklieren schoon waren.  Dit had hij nog niet eerder meegemaakt in zijn hele carrière.  Normaal zou het bij uitzaaiingen naar die klieren altijd naar de boven liggende delen gaan, nooit naar beneden.  Het leek hem de meest voor de hand liggende optie dat dit rechtstreeks vanuit de prostaat heeft plaatsgevonden.  Niet via de kanalen van de lymfeklieren.  De derde mededeling was dat er al een gedeelte van de prostaat niet meer echt gesloten zat, het was een grote zeer agressieve tumor die van de prostaat al reikte tot mijn blaas.

Al met al waren het weer niet de berichten die wij het liefst hadden willen horen.  Niet dat er nu van alles mis is, het blijft alleen een open einde.  Als alles schoon was geweest, de prostaat en de snijvlakken, dan had ons dat als muziek in de oren geklonken.  Dit mede omdat de eerdere resultaten zeer positief waren.  Over drie maanden zal mijn PSA waarde weer gecontroleerd worden, en dan zijn er drie mogelijkheden.  Of de waarde is niet meetbaar en alles is weg.  Of deze is wel meetbaar en er is nog wat achtergebleven.  Dan zal er weer na drie maanden een check worden gedaan en dan moet blijken of de waarde snel gestegen is of langzaam.  Aan de hand van die resultaten zal dan een verder behandelplan worden opgesteld.

Ja, hier komt het dus een beetje op neer.  We zullen rustig moeten afwachten, en toch ook moeten wennen aan het idee dat we er nog steeds midden in zitten.  De arts had er wel veel vertrouwen in, en ik weet inmiddels ook na een aantal keer gesprekken als deze gehad te hebben, dat ze altijd een slag om de arm houden.  Liever iets realistischer dan valse hoop geven, daar moeten we het mee doen.  En daar zullen we het mee doen.  Maar wel met het vast vertrouwen dat de Grote Bouwmeester er van weet, en dan mogen we alleen maar zeggen dat het goed is.  Dank voor jullie steun en meeleven wij ervaren dat als goed, dank daar voor.

Advertenties

3 gedachtes over “Toch iets anders

  1. Moi loiverds, nee dit is niet wat we wensten te horen, evenals jullie, hopen en wensen we dat in deze onzekere periode jullie innerlijke rust en vertrouwen krijgen/ hebben van onze Hemelse Vader, Die we ook Heiland…Heelmeester mogen noemen!veel liefs en we blijven met jullie meeleven en mee hopen en bidden❤

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s