Toch is er iets veranderd

Een vroege ochtendrit naar Emmen, voor mij een beetje spannende rit mijn vrouw rijdt, sorry dat is natuurlijk niet grappig.  Het is één van de vele tochtjes die we inmiddels naar het ziekenhuis hebben gemaakt, en uiteraard de weg terug.  En dat is waar het misschien wel het meeste op lijkt, de weg terug.  En dan zal dat niet terug zijn naar de ons bekende omgeving of manier van leven, nee het is de weg terug weerom van weggeweest.  Niet zozeer waar we wegkwamen maar het feit dat het onbekend was waar we waren.

Laat ik er geen onduidelijkheid over bestaan dat we nog steeds in de achtbaan zitten, maar de vaart is er uit.  Het lijkt er zelfs een beetje op dat we zo weinig snelheid hebben dat er al serieus over gedacht kan worden de zitplaatsen te verlaten, maar daar zullen we nog even geduld voor moeten hebben.  Nou is geduld oefenen wel hét ding waar wij de afgelopen weken in getraind zijn, en daar is ook eigenlijk niks mis mee.  Je leert omgaan met de situatie door het de tijd te geven en tijd hebben we natuurlijk allemaal.  Wat doen we trouwens op andere momenten met die tijd, neem nou het even snel een plasje doen op het toilet, daar heb ik de afgelopen week meer tijd voor nodig gehad dan in mij hele vorige leven, en dat terwijl ik kon wateren door mijn linkervoet boven de pot te houden en het aftapkraantje open te klappen.  Velen zullen zich daar niet zo mee bezig houden en dat is ook het juiste, maar zo af en toe even stilstaan en bedenken hoe wij zaken als vanzelfsprekend ervaren die dat in de kern eigenlijk helemaal niet zijn, daar is niks verkkerds aan.  Het hoeft ook niet steeds, maar het realiseren is zo af en toe best een overweging waard.  We moeten genieten van het leven.  Ik leef elke dag alsof er morgen nog eentje achteraan komt, maar daar is geen enkele garantie voor.  Of wij nou hoog springen of laag, of wij nou regelmatig sporten of gezond eten.  Of wij twee kratten bier in de week soldaat maken of de ene peuk met de andere aansteken, de zekerheid dat we er morgen nog wel of niet zouden zijn is ons nooit gegeven.

Ik ben trouwens ook bijzonder blij dat ik niet in het bezit ben van wat in de volksmond weleens wordt aangeduid als, “ Een buikje “.  Bij ons vroeger thuis vaak met de gevleugelde toevoeging “Altena – buikje “.  Nu de katheter eruit is, moet ik weer zelf de leiding in handen nemen.  En gezien de wijze waarop mijn kleine hansje de laatste tijd is mishandeld door penetratie van een ongeveer een halve centimeter doosnede slangetje, heeft deze de proporties aangenomen waar menige puberende brugklasser zich voor zou doodschamen bij het gezamenlijk douchen na de gymnastiekles.  Als er dan ook nog eens een uitbollend gedeelte van mijn onderlichaam bovenlangs zou hangen, dan zou ik het urineren volledig op de tast moeten doen.  Nu heb ik daar gelukkig nog een beetje kijk op, al heb ik tot nu toe bijzonder weinig kijk gehad op deze nieuwe wereld waarin ik terecht ben gekomen.

Ja, er is wel degelijk iets veranderd, ook in mijn hoofd en het zal, ook volgens de verpleegkundige in het ziekenhuis, nog wel een aantal weken zoniet maanden duren om alles goed te kunnen verwerken.  Misschien, zover wil ik nog niet gaan, eerst vandaag daarna morgen dan volgende week.  Dan ergens de rest van mijn leven.

Terwijl ik dit zo schrijf ben ik iniddels drie keer wezen plodderen, lees plassen, en elke keer voelt het zo ontzettend goed.  Is dat te begrijpen ?  Ik kan alleen maar weer zeggen, ik ben een gezegend mens ik ben tot zover gekomen en nu gaan we weer op naar de volgende attractie.  Misschien vanwege het nog niet helemaal goed functionerende begrenzingen op mijn urineleiding kan ik beter het spookhuis maar mijden, ook het lachspiegelhuis is niet direct een aanrader.  Misschien de oliebollenkraam die lijkt mij vrij ongevaarlijk.  Ik hoop dat ik u niet teveel verveel met mijn idiote geschrijf, maar u hebt natuurlijk altijd de keuze om het niet te lezen.  Het voelt voor mij ook niet dat ik het van mij afschrijf, hooguit dat ik naar anderen toeschrijf.  Maar dat is volledig buiten mijn bevoegdheid, en het zou enorm onwelbevoeglijk kunnen overkomen hier een vorm van dwang op uit te oefenen.  Nee hoor, iedereen is daar gelukkig vrij in.  Rest mij nog slechts u allen een goed weekend te wensen, en wie weet tot later.

Advertenties

2 gedachtes over “Toch is er iets veranderd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s