Er tussen er na en er in

En zo ben ik een paar dagen verder, en een leven verder verwijderd van wat ik eerst allemaal dacht en wist.  Ik zeg niet dat ik veranderd ben eigenlijk ben ik dat natuurlijk wel, ik heb nu geen prostaat meer maar dat houdt ook in dat ik geen zieke door kanker gevulde prostaat heb.  Hoe bepaalde dingen voortaan, of in het gunstige geval tijdelijk, zullen gaan ik weet het niet.  Het lijkt nog maar zo kort geleden dat Gea en ik een weekendje in een Bed en Breakfast waren, nog maar zo kort geleden dat ik kennis heb mogen maken met mijn naamgenoot waarvan ik nu de naam niet noemen zal omdat het om Peter Altena gaat.  Maar ik heb vaak een hekel om te pas en te onpas namen te noemen van anderen.  U begrijpt uit voorgaande zin dat ik probeer te blijven lachen in het leven, te genieten we weten nooit wanneer daar de kans niet meer voor komt.

Een opname in het ziekenhuis is in gevallen als de mijne best ingrijpend te noemen, zoals ik wel eens eerder geschreven heb het is maar goed dat we dat niet allemaal weten.  We zouden de druk en spanning niet kunnen dragen.  Op een kamer in een ziekenhuis gelden andere regels, diegene die zich in het bed naast je bevindt ligt daar ook niet uit vrije keuze.  Zo liggen de meesten daar en proberen een weg te vinden tussen alle onderzoekjes en medische handelingen, ze weten dat er meer zijn maar ze zijn toch veelal met hun eigen ding bezig.  Misschien dat zo wel getracht wordt te overleven in een voor hen onbekende wereld waarin ze hopen slechts een tijdeijke rol te spelen, en dan uiteraard met een happy end.

Vrijdags moest ik mij om half tien melden en dan gaat het beginnen, we waren nog aan het bespreken op zaal toen er al gebeld werd dat ik meteen aan de beurt was.  Snel maar van kleding wisselen, nou ja kleding het is een soort hemd dat aan alle kanten met drukknopen vast zit en om de zaak af te ronden kreeg ik een paar hele lange hele strak zittende kousen aan.  Dan begint het ritje naar de operatiekamer, in de ruimte die aansluit op de eigenlijke plek waar geopereerd wordt.  Het is daar een drukte van belang een komen en gaan, het voorbereiden van de patiënten infuus aanleggen en ook het weer terug komen van zij die onder het welbekende mes vandaan zijn gekomen.  Ik verbaasde mij hoe kalm en gedegen het er daar allemaal aan toe gaat.

Kwart voor elf word ik naar binnen geschoven, er staat een team van op z’n minst acht mensen waaronder de uroloog die de operatie zal verrichten.  Nou ja eigenlijk gaat hij achter een monitor zitten met een paar joysticks in zijn handen waarmee hij de Davinci robot zal bedienen.  Door middel van, in mijn geval zes, gaatjes in mijn buik zal het geheel plaatsvinden.  We praten nog even en het volgende moment lig ik weer in de eerste ruimte en wordt mij gevraagd of ik een ijsje wil.  De keuze was een perenijsje of een raket, ik kies voor de laatste.  Ik ben niet zo gek op peren en als je net daarvoor bent behandeld door de Davinci robot leek mij een raket een voor de hand liggende keuze.

Even later mag ik weer terug naar de zaal, en dan is het afgelopen of moet ik zeggen dan begint het.  Er was van te voren al verteld dat het een zeer zware operatie zou zijn, al zie je dat niet van de buitenkant.  Hooguit de plastic slang die uit mijn altijd gekoesterde plassertje steekt, met de nadruk op plassertje.  Ik heb nooit geweten dat hij zo klein kon worden, toen ik dat opmerkte aan mijn schoonzoon vroeg hij nog of er niet de vergissing was met gemaakt met een andere patient met het oog op iets van geslachtsverwisseling.  Daar kon ik, zij het met wat pijn, hartelijk om lachen.

De hele tijd tot de operatie en het gevolg erna heb ik mij zo sterk gedragen gevoeld, dat valt niet uit te leggen maar ik weet dat het zo was ik had daar ook om gevraagd.  En Hij heeft mij verhoord.  De pijn is te doen, het hakt er stevig in en ook nu doet het nog steeds zeer, maar vooral de benauwdheid die is soms net even te veel.  Niet benauwdheid als in ademnood, maar in mijn hoofd de twee nachten in het ziekenhuis heb ik nauwelijks geslapen.  Vooral door die angst, het is een onbeschrijfbare angst.  Er wordt gezegd dat dit een heel natuurlijke reactie is, vanwege de vele onderzoeken vooraf aan de zware ingreep.  Maar vooral ook de spanning die het allemaal met zich meebrengt.  Het zal tijd nodig hebben, maar ik voel mij gesteund door mijn Heiland.  En al diegenen die zo liefdevol met ons meeleven dat is overweldigend, ik ben jullie en iedereen verder daar enorm dankbaar voor.

Er zijn daarnaast nog wat dingen die ik in het ziekenhuis heb meegemaakt, daar kom ik misschien later nog eens op terug.  Voor nu even wachten over een week krijgen we de uitslagen te horen, en zal mijn pielemans weer verlost mogen worden van het verlengstuk dat eindigt in een zakje aan mijn been. Dan komen de volgende stappen, en wij gaan ervoor ik ben er klaar voor.  Kom maar op, de rest van mijn leven.

Advertenties

3 gedachtes over “Er tussen er na en er in

  1. Wat weer mooi geschreven over iets wat er toch diep inhakt! Geweldig dat de Here jouw en jullie houvast en vertrouwen geeft voor de toekomst en dat je dit ook ervaart! Van harte verdere beterschap en veul loifs ❤ van ons

    Like

  2. Tja wa moet je daar nou weer op antwoorden. Het was bepaald geen genderneutrale operatie. Scheelt je een loopje naar het toilet. Heb ook eens zon zakje gehad
    Mocht ik zelf legen op een bepaald moment. Weet hoe het werkt. Nou hoop dat de pijn gauw wat zakt. Weer lekker thuis en laat je maar flink verwennen Door gea. Liefs ans

    Like

  3. Gelukkig operatiie goed gegaan!Nu proberen er weer boven op te komen na dit plotseling gebeuren,Fijn dat je weet waar je je vertrouwen en houvast vind! Groetjes en beterschap !😊

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s