Waar niemand op zit te wachten

Niet dat ik bekend sta als iemand die het nodig vindt anderen met mijn beslommeringen lastig te vallen of dat ik het nodig acht om iets te vertellen waar niemand op zit te wachten.  Toch wil ik hier wat woorden schrijven.  Al heel vaak heb ik, hetzij van veraf hetzij van zeer nabij, geraakten langs zien komen die een levens veranderende impact hebben beleefd.  Steeds heb ik gedacht dat ik mee kon voelen.
En geloof me, daar twijfelde ik zelf geen moment aan.

Vaak wordt ik ervaren als iemand die in gedichten verwoordt wat anderen voelen.  Dat zeggen tenminste zij waar ik indertijd wel eens wat voor geschreven heb.  Hier ik wil ook meteen duidelijk maken dat ik ook dat steeds vanuit de grond van mijn hart heb mogen doen. Toch heb ik, achteraf gezien, het in negen van de tien gevallen gemist.
Die werkelijke gevoelens die iemand moet doorstaan als er iets in hun leven gebeurt dat alles op z’n kop zet. Net zoals eens met Sodom en Gomorra, waar werkelijk alle grond onder je voeten wordt weggeslagen, en er niets anders overblijft dan de puinhopen die geen enkele waarde meer hebben.

Sinds een paar weken moet ik toegeven dat ik, dat wij, dat nu wel echt beleven.  Als er wordt geconstateerd dat er iets niet in orde is met mijn prostaat en dan in de molen van het hele gebeuren terecht komen. Van onderzoeken, scans, biopten nemen en wachten heel lang wachten, althans heel lang wachten voor je gevoel.  Onzekerheid wat de volgende stap zal zijn, wat de prognose gaat worden.

En ondertussen zit ik dan onwillekeurig toch wat rond te neuzen op internet.  Want ja, je wilt toch weten wat er allemaal bij komt te kijken.  Van één kant is dat logisch.  Van de andere kant is dat in wezen jezelf wat aandoen. Het is niet iets dat alleen mijzelf raakt, maar ook al diegenen om mij heen die er zeer nauw bij betrokken zijn. Dat blijken er meer te zijn dan ik gedacht had.  Heel vaak doe ik dan een poging te vertellen wat er allemaal gebeurt, en wat er allemaal gebeuren kan.  Dan lijkt het net of ik het over een ander heb, het niet om mij zelf gaat.  Totdat ik dan weer alleen ben, dan weet ik dat het echt om mij gaat.
Het is niet een jas die je uit kunt doen en weghangen.  Dit ben ik, dit gaat om mijn lichaam om mijn leven. De laatste berichten, na vele ziekenhuisbezoekjes, zijn dat het gaat om een zeer agressieve vorm van kanker.  Maar dat het, zoals het nu lijkt, nog wel in de prostaat zit. Geen uitzaaiingen dus, let wel ik zeg lijkt.  Na de operatie moet er duidelijkheid zijn, een operatie waarbij de gehele prostaat verwijderd zal worden en ook naar alle verwachtingen de lymfeklieren.  Het beschadigen van de direct in de buurt bevindende zenuwen is iets waar van uit gegaan moet worden.  Dus er zullen zeker vervelende, zoniet kwalijke gevolgen zijn en in het ergste geval blijven.  Maar zoals er steeds zo plastisch wordt vermeld, dat is niet anders.

Nogmaals ik ben niet de persoon om dit alles zomaar op te schrijven.  Dit keer heb toch de sterke drang dat juist wel te doen. Ik weet niet hoe het verder gaat, maar heb het volste vertrouwen dat het goed gaat komen.  Dat is mijn houvast en tevens mijn heilige overtuiging. Volgende week beginnen de voorbereidingen naar de operatie toe.

Wij hebben vooraleerst nog even een adempauze omdat er nu geen verdere onderzoeken gedaan hoeven te worden. We zullen moeten afwachten en vertrouwen op een goede afloop.

Advertenties

7 gedachtes over “Waar niemand op zit te wachten

  1. Schrik van dit bericht. Wat moet ik verder zeggen ? Had geen idee dat er iets ASN de hand was. Zal bidden dat alles weer goed mag komen. Heel veel sterkte voor jou , je vrouw en kinderen ook. Wat zitten jullie in een achtbaan van emoties. Blijf knokken tegen deze vreselijke ziekte.

    Like

  2. Kan me heel goed voorstellen dat je dit even kwijt wil. Het is niet niets waar je zo even mee wordt geconfronteerd. Niet leuk om mee te maken en ik schrik er ook van.
    Ik wens je veel kracht de komende tijd!

    Like

  3. Beste Peter, ik ken je alleen uit de vrolijke Facebook-verte, en moet altijd erg lachen om je berichtjes die ik lees via onze gemeenschappelijke vriend, Wouter Mier.
    Ik wens je heel veel sterkte en ga er helemaal van uit dat je sterk terug komt!

    Like

    • Dank je wel Lisbeth, ik vind het heel mooi om van een mij wildvreemd iemand te horen dat zij mij sterkte wenst, dank je, ik hoop nog heel lang leuke reacties te mogen plaatsen bij onze wederzijdse vriend op fb, en zoals het er nu uitziet is het goed te opereren.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s